tag:blogger.com,1999:blog-36552378286608586682012-02-02T01:46:16.566-08:00doğaçlama zamanlarıma us'ta bir yanılma bu yazdıklarım... gibi anlamsız gibi imlasız gibi kafiyesiz...A.poenoreply@blogger.comBlogger781100tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-55382715366647295812011-11-16T14:09:00.000-08:002011-11-16T14:16:38.503-08:00<p class="MsoNormal"><span style="font-size:10.0pt;line-height:115%;font-family: &quot;Trebuchet MS&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-fareast-language:TR">kültablasını boşaltıyor hazin bir ses<br />sonra umutsuzca bana sarılıyorum<br />sarıldığım ağaç olağanca hızıyla çöküyor...<br /><br />düşüyorum<br /><br />düştüğüm yer<br />belirsiz<br />biçimsiz<br />gibi yüzüm...<br /><br />sonra akşam geliyor aceleyin...<br />bir sen eksiksin bir de bir kadeh kırmızı şarap...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10.0pt;line-height:115%;font-family: &quot;Trebuchet MS&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-fareast-language:TR">beraber atlaslardan beğendiğimiz yerler<br />bir bir düşüyor<br /><br />düşman işgali<br />emir eri<br />üniforma<br />gibi yeşil yüzüm...<br /><br />sınırlardaki kalın siyah çizgileri çekiyoruz aramıza<br />sonra sen susuş oluyorsun tüm akarsu ağızlarında<br />bense bir bandoda sadece su sesi...<br /><br />şimdi atlaslardan aşırmalı sınırları<br />batmalı her yerimize o dikenli teller<br />terlemeliyiz belki de<br />soluk soluğa koşmalıyız<br />-çocukluğumuzdaki gibi belki de-<br />yorulmalıyız ansızın<br />ve düşmeliyiz atlaslardan bir yerlere...<br /><br />gitmeyi düşlediğimiz ülkeyle aynı kareye düşmeyi isteyerek<br />ve<br />bilerek kanamalı bileklerimiz..<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10.0pt;line-height:115%;font-family: &quot;Trebuchet MS&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-fareast-language:TR">sonra ansızın sabah olur...<br />latin ezgileri dilimde<br />sesim yalnız<br />sesim cılız<br />ve sesim tek...<br /><br />koca bir ağaca sığınmış ağlamaklıyım...<br /><br />sarılıyorum ağaca...<br />ağaç olağanca hızıyla çökmekte...<br /><br />sağımda eski bir kol...<br />yaralar içinde<br /><br />solumda eski bir kol...<br />yaralar içimde<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10.0pt;line-height:115%;font-family: &quot;Trebuchet MS&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-fareast-language:TR"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10.0pt;line-height:115%;font-family: &quot;Trebuchet MS&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-fareast-language:TR">o gün bu gündür kanımla yıkanıyor yüzüm...<br />sesim olmayacAk kadar pes ve bulanık...<br />çamur gibi<br />gibi yüzüm<br />gibi yaşamım<br />gibi bu hayat...</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-5538271536664729581?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-60223000704243543942011-10-12T22:12:00.000-07:002011-10-12T22:13:57.751-07:00<span style="font-size:12.0pt;font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-ansi-language:TR;mso-fareast-language: TR;mso-bidi-language:AR-SA">kırmızı bir pantolon askısına asıp hayatı üşümüştüm...<br /><br />üşümek en çok da bana yakışırdı...<br /><br />sen geldin sonra...<br /><br />yağmurun ilk düşüşü gibi<br />bir gece ansızın fırtına gibi<br />beynin durulması gibi<br />sözün bitmesi gibi<br /><br />gibi... işte tam da bunun gibi...<br /><br />sonra ben şimdiki zamanın çekiminden kurtarıp zamanı<br />geniş bir zamana yaydım şiirimi...<br /><br />sen..<br /><br />şiirimin gizli öznesi...<br /><br />sözlerimin en rakkase halini verdin bana...<br />ellerime<br /><br />bak şimdi üşümüyor bu küçük beden...<br /><br />bak kısa kısa anlamlar türetiyorum göğün maviliğinden...<br /><br />gelişinden sonra atlaslarda bir heyecan...<br />içimde bir telaş...<br /><br />geç kalmışlığın o terli elleri yakamda...<br /><br />ben büyümüşüm de fark edememişim...<br /><br />gelişinle aydınlandı odam...<br />aynada yüzümü gördüm...<br />ben aynada ilk kez yüzümü gördüm..<br />ben<br />yüzümü<br />gördüm...<br /><br />ellerinle pek bir güzelleştiler yüzümde bu kırmızı güller...<br /><br /><br />sevgilim...<br />asıp hayatın sisli bulvarlarına şiirimi sana geldim...<br /><br />yanımda kırmızı bir askı...<br />elimde hiç yazılmamış şiirler...<br /><br />sana geldim...<br />güneşine<br />sıcaklığına...<br /><br />bak sevgilim...<br /><br />atlaslar da gök yüzü de yer yüzü de mavi...<br /><br />tut elimi sevgilim...<br /><br />kelimeler ve notalar büyütelim<br />kimsesizliğinde evrenin...<br /><br />ve verelim çeliğe su verir gibi<br />aşkı şiire<br />ve<br />şiiri aşka...<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6022300070424354394?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-17069236093573097332011-09-24T05:52:00.000-07:002011-09-24T05:55:40.028-07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', Trebuchet, Verdana, sans-serif; background-color: rgb(0, 0, 0); "><div class="post-body entry-content" id="post-body-3062142636757108064" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.75em; margin-left: 0px; line-height: 1.6em; "><div align="right"><em><span class="Apple-style-span" >"neden konuşamadığımı hep merak ettim... hayır deyişim bile cılızdı... "</span></em></div><div align="right" style="font-size: 13px; "><em><span style="font-size: 10px; "></span></em></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">günah...</div><div align="left" style="font-size: 13px; ">iki hecenin arasına sıkışmış bedenler...</div><div align="left" style="font-size: 13px; ">dokunması ve dokulması yasak...</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">aşk hangi dilde bedenin ters simetrisi</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">oysa ki öldürmek zorunda kalmadığımız bir yanımız olmasaydı neden bir ikinciye ihtiyaç duyardık ki... oysa ki hal böyle olunca insan istiyor elbette...</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">yar kelimesinin akibeti mi yoksa laneti mi?</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">hangisidir düştüğümüz?</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">bir uçurum bile düşerken dokunur tenine acıdır..</div><div align="left" style="font-size: 13px; ">hangi uçurum dokunmadan bu denli acıtabilir ki</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">detayların hayatı renklendirdiğini söylerdi Antik Yunan görmüş bir kadın*. estetiğin temellerini arar dururdu o nehirlerin delta yalnızlığında... bulamazdı da sorularının cevabını. aksine bakıp nehir de kendine delice tutkunluğu bundan olsa gerek.</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">"birisi için birinin diğerlerinden farkı olan" diyor yaşlı bir amca** dostluğa dair yazdığı bir kitapta "bir kavrama, rütbeye, mevkiye sahip olur." olur... doğru... dost, arkadaş, ebeveynler ve sevgili...</div><div align="left" style="font-size: 13px; ">peki bunlar arasındaki fark nedir? bir çoğu için insan denilen yaratık belli davranış kodları, biçimleri belirlenmiş. bir nevi iletişim için. genel geçer normlar içinde kimse dostuyla cinsel bir birlikteliğe sırf dost oldukları için girişmemiştir. dosta dair davranış biçimleri kişiden kişiye farklılık gösterse de o "ikilinin" kendi iç iletişimlerinde birbirlerine farklı olduklarını hissettirmiştir.</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">peki bu durum sevgili için nasıldır? insanların sevgiyi salt bacak aralarında keşfetmeye çalıştığı günümüzde -Fruedun konuyla uzaktan yakından alakası yoktur. o bacakarasından farklı bir yeri ve şeyi kavramsallaştırmıştır!- sevgili'nin farklılığı nasıldır? aynı yatağı paylaşmak ya da el ele tutuşmak, kendilerine içi boş kavramlarla hitap etmek, kitle iletiğim yerlerinde kitleye kendilerini duyurmak adına afişe etmek,? buunlardan hememn hemen hepsi aynı zamanda hiçbiri...</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">şimdi oturalım ve düşünelim. sevgilimizi düşünelim... ne kadar diğerlerinden farklı? bu farklılık ne derece kendimizce hissediliyor ya da o hissediyor? yoksa biler biçimlerin dünyasında tekilliğimiz öldürmek adına mı bir diğer cinsi yanımıza alıyoruz.... siz bunu hiç düşünmemiş olabilirsiniz hatta onun sizi anladığını dahi düşünmüş olabilirsiniz ama unutmayın o kişi asla siz değilsiniz! onun ne düşünebileceğini tahminden öteye geçemezsiniz. şimdi soluk alın ve düşünün siz onun yanında ne kadar özel hissediyorsunuz ve siz onu ne kadar özel hissettiriyorsunuz?...</div><div align="left" style="font-size: 13px; "></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">ve asla unutmayın... "ben böyleyim"ler "ben de böyleyim"leri doğurur ve çözümden ziyade egoların iktidar döğüşlerine döner ortalık ki sevgi bunun yapılacağı son yer... hatta otoritenin bittiği yegane ilişki biçimi aşk olmalı kuşkusuz...</div><div align="left" style="font-size: 13px; "><br /></div><div align="left" style="font-size: 13px; ">* Narkissos</div><div align="left" style="font-size: 13px; ">** M. Foucault, Dostluğa Dair</div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1706923609357309733?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-77936560442401943452011-09-23T15:46:00.000-07:002011-09-24T05:47:23.615-07:00sen şimdi bir ucundasın evrenin....<div><br /></div><div>ben desem ki; </div><div>buyur buradan yak</div><div>sen evreninin bir ucunda çakacaksın kibriti....</div><div><br /></div><div>Şirwan....</div><div><br /></div><div>adının eylem katsayısına bölmüşüm yaşadığın yalanı....</div><div><br /></div><div>ben desem ki ;</div><div>sen yalansın</div><div><br /></div><div>yaşadığın arabesk verecek bana en kallavi cevabı....</div><div><br /></div><div>bir masanın izdüşüm yalın ayak yorgunluğu</div><div>terli beden sofralarında kül rengi bir efkar</div><div>dokunsam açılacak yara</div><div>dökülecek yere yalnızlık....</div><div><br /></div><div>kül tablalarında erkeklerin içbükey yanılsaması</div><div><br /></div><div>kaldırımsız bir kent ne kadar boşluksa haritada</div><div>kadınsız bir cesette o kadar hiçliktir mezarlıkta....</div><div><br /></div><div>sen şimdi bir ucundasın evrenin</div><div>kendi sırrını saklama gayretinde...</div><div><br /></div><div>sırların yalanların kız kardeşi olduğunu ahir zaman dilimi kapsıyor ayın şu son halinde...</div><div><br /></div><div>sen sırlarına dahil ol...</div><div>adını arabeske kazıyacak bir damar elbette bulunur toprakta...</div><div><br /></div><div>ben desem ki;</div><div>buyur buradan yak</div><div>sen sana özeli kendine saklayacaksın...</div><div><br /></div><div>özel olanın kişi adına kesilmiş arka koltukta uzun yol heyecanı...</div><div><br /></div><div>ben desem ki;</div><div>sen yalansın</div><div><br /></div><div>şarkılar hep aynı tondan ve makamdan arabeski besleyecek...</div><div><br /></div><div>ben ne desem </div><div>sen hep evrenin bir ucunda çakacaksın kibriti...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7793656044240194345?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-87376100753377497092011-07-02T10:26:00.000-07:002011-07-02T10:27:07.742-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-52iEV2ZHlEk/Tg9U1SXUHeI/AAAAAAAAAKc/Hl_v0p08HWM/s1600/5840_98205188599_658998599_2012274_3098750_n.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-52iEV2ZHlEk/Tg9U1SXUHeI/AAAAAAAAAKc/Hl_v0p08HWM/s400/5840_98205188599_658998599_2012274_3098750_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5624807734048464354" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div>2 TEMMUZ '93...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8737610075337749709?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-41156163721903258412011-05-31T16:02:00.000-07:002011-05-31T16:04:06.942-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/--a5tsuiIX10/TeVz1UU6JLI/AAAAAAAAAKQ/58JGgsNrsZQ/s1600/dyb-17-04-11-bagimsizlar-afis4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--a5tsuiIX10/TeVz1UU6JLI/AAAAAAAAAKQ/58JGgsNrsZQ/s400/dyb-17-04-11-bagimsizlar-afis4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613019870413857970" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-e0nC7aAS3cg/TeVzuoEHGBI/AAAAAAAAAKI/6g_uKWiSvA8/s1600/dyb-17-04-11-bagimsizlar-afis5.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-e0nC7aAS3cg/TeVzuoEHGBI/AAAAAAAAAKI/6g_uKWiSvA8/s400/dyb-17-04-11-bagimsizlar-afis5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613019755453028370" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4115616372190325841?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-70664792182942260062011-05-31T16:00:00.000-07:002011-05-31T16:04:41.345-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-B3inKtjqpq0/TeVzPWztw5I/AAAAAAAAAKA/Z9YKkaS_htM/s1600/dyb-17-04-11-bagimsizlar-bayrak.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 286px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-B3inKtjqpq0/TeVzPWztw5I/AAAAAAAAAKA/Z9YKkaS_htM/s400/dyb-17-04-11-bagimsizlar-bayrak.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613019218244912018" /></a><span class="Apple-style-span"><br /></span><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">Emeğin ve Özgürlüğün ülkesini kurmak için seçimlerde oylar "BAĞIMSIZLARA"...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7066479218294226006?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-74333717276580758752010-10-15T06:39:00.000-07:002010-10-15T06:40:23.470-07:00<a href="http://www.youtube.com/watch?v=QgalzioLOtw">http://www.youtube.com/watch?v=QgalzioLOtw</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7433371727658075875?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-67605961357294975242009-12-25T03:13:00.000-08:002009-12-25T03:19:59.872-08:00bir anıyı hatırlatıyor ısırdığım dudak... bir çok anıdan sıyrılıp zihnimin derinliklerinden bilincimin lokal aydınlığında buluveriyor kendini... yapayalnız... söyleyecek sözleri çok oysaki... ah bir hatırlayabilsem o dili... sadece fotoğrafşarına bakalıan bir yabancı dilde yazılmış kitap gibi... görüntüler de bu kadar mı karanlık olur... karanlığımda oluşmuş bu görüntülere anı mı deniyor şimdi? çocukluğum... hiç de renkli değil şimdi... oysa ki hep renkli dememişler miydi? sahi kimlerdi bize bu sözleri söyleyen... onları da hatırlayamıyorum...<br /><br />hatırlamamak yeni bir iklimin yaratıcısı aslında... şimdinin ve buradayımın açıklayıcısı sadece... sadece bu...<br /><br />anıları yakıp ısınmak bu olsa gerek...<br /><br />anılar kişinin toplamı kampı mı yoksa? sabun olmasa da diri diri zihne gömülenler mi? bence susmalıyım... ölünün ardından konuşmak bana yakışmaz...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6760596135729497524?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-17183958814638868672009-07-17T00:31:00.001-07:002009-07-17T00:33:24.203-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_oCRHr1AN6m0/SmApEM-cmFI/AAAAAAAAAJY/lceXZLhcYjA/s1600-h/Direnc_yuklu_bir__Yolculuk_tu_onunkisi_20090716_132540.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359328708750252114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_oCRHr1AN6m0/SmApEM-cmFI/AAAAAAAAAJY/lceXZLhcYjA/s400/Direnc_yuklu_bir__Yolculuk_tu_onunkisi_20090716_132540.jpg" border="0" /></a><br />Seni Unutmayacağız... Işığın ışığımızdır...<br />HOŞÇAKAL YOLDAŞ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1718395881463886867?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-27432840225544964822009-07-04T09:27:00.001-07:002009-07-04T09:28:01.520-07:00yazarlarımızdan A.Poe'nin lişisel blogu yayına girmiştir...<br /><br /><a href="http://www.ofkeguncesi.blogspot.com/">www.ofkeguncesi.blogspot.com</a><br /><br />bekleriz...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2743284022554496482?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-3900890616395848832009-07-04T09:25:00.000-07:002009-07-04T09:26:11.969-07:00blogumuz eskisi gibi herkese açıktır...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-390089061639584883?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-33452795588406505772009-07-02T01:51:00.000-07:002009-07-02T01:52:57.111-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_oCRHr1AN6m0/Skx1TYDuLSI/AAAAAAAAAJI/W5j7-eCNcs0/s1600-h/5840_98205188599_658998599_2012274_3098750_n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353783032772701474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_oCRHr1AN6m0/Skx1TYDuLSI/AAAAAAAAAJI/W5j7-eCNcs0/s400/5840_98205188599_658998599_2012274_3098750_n.jpg" border="0" /></a><br />2 TEMMUZ 1993...<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3345279558840650577?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-63097000933117883752009-06-21T19:44:00.000-07:002009-06-21T19:47:31.408-07:00site bir kaç gündür saldırıya uğramaktadır... bunun nedeni ise yazdığımız bir yazıdır. bu saldırılar sırasında yazı silinmiştir. şimdilik güvenlik amaçlı olarak sadece izinli kullanıcılar okuyabilecektir... okurlarımızdan özür dileriz... en kısa zamanda <a href="http://www.avamgardist.org/">http://www.avamgardist.org/</a> adresinde daha profesyonel olarak yolumuza devam edeceğiz...<br />AvaMgardisT adına<br />A.Poe...<br /><br />Eylem/Mücadele/İmge<br /><br />not: saldırı nedeni yazılya beraber yazılan ve ilan edilen manifesto niteliğindeki yazımız tekrar siueye eklenmiştir. bu yazının altında yazımızı okuyabilirsiniz. daha önce de kapatılan sitemiz yaşamaya devam edecektir. saldırı nedeni yazı en kısa zamanda bulunup tekrardan ait olduğu yere bu siteye dönecektir...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6309700093311788375?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-11431020433423826572009-06-21T19:28:00.000-07:002009-06-21T19:43:52.629-07:00E.M.İ...<br /><br />sanatının her alanının politikadan uzaklaştığı ve gün geçtikçe çözümsüzlüğe doğru giden bir yolda bulunmaktayız... bu elbetteki sanatın suçu değil bunu eyleyenlerin suçudur...<br /><br />insan olanın zor bulunduğu, bulunduğu anda tüketildiği ve ya avlandığı topraklarda; kimliklerini unutmuş sadece boş birer çöp tenekesinden farkı olmayan sanatçılar, aydınlar, sanat seviciler, insansızlaşmışlar, kendilerinden başka her şeyi yadsıyanlar, totemlerine tapanlar, acılarını kutsayanlar, kendilerine tapanlar, taptıklarına inananlar... yani sizler ey sanat denilen sanal dünyanın sanal ahmakları!!!<br /><br />içinde bulunduğunuz kaba estetik yaşamınızın her alanında bulunmakta... hayatınız da düşünceleriniz gibi kaba... detaylardan ve incelikten yoksunsunuz...<br /><br />elinizdeki her şeyi çözmeye çalışan kapitalizmin en büyük fikir adamlarısınız...<br /><br />sizler sadece kapitalizmin yüzünü boyayabilirsiniz... kendinizi dahi piyasa denilen çarkın içinde pazarlamaktan çekinmezsiniz....<br /><br />kendi küçük cemaatlerinizde yaşamak çok da güzel olmalı....<br /><br />geçmişin tüm öncü akımlarını taklit edip önümüze yenilik diye, devrim diye getiren sizler, sizler liberal sıçanlar....<br /><br />avamgardist yeniden cepheye döndü... tüketilemeyecek olanın peşinde... pazara sunulamayacak İMGEler üretme çabasında... bu çabada hiç bir kalıba bağlı kalmadan sadece EYLEMe odaklı MÜCADELEci tavırdayız...<br /><br /><span style="color:#ff0000;">İMGE</span>: düş gücümüzün tüm ayrıntılarından elde ettiğimiz yegane silahımız....<br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">EYLEM</span>: hiç bir biçimde sabit kalmayıp bazen özün önünde biçimi, bazen de biçimin önünde özü tutup her yerde, her alanda uyarıcı, manüpülatif, saldırgan, yıkıcı bir tavır almamız...<br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">MÜCADELE</span>: bu alanlarda sanatın tüm türlerini, biçemlerini kullanırken sanat sevici piyasa düşkünleriyle de kavgayı sürdürmek, bu amaçlı onların sanat dedikleri şeyleri estetikle, imgeyle yıkmak, bertaraf etmektir...<br /><br /><br />neo liberalizmin bencilliğe ittiği toplumun tüm üniteleri için;<br />başta aşk olmak üzere<br />insan<br />sınıf<br />savaş<br />açlık<br />hayvan hakları<br />kadınlar<br />sağlık<br />eğitim<br /><br />gibi kurumların karşısında bildiğimiz tek şey<br />kaba olan, kural dayatıcı olan, yargılayan, hapseden, sınırlandıran her şey açık haliyle DÜŞMANIMIZDIR!!!<br /><br />İMGEYİ KAVGAYA VERİN...<br /><br />A.POE...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1143102043342382657?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-28429210563840568782009-06-17T23:10:00.000-07:002009-06-17T23:16:16.572-07:00kalmadı....<br /><br />bitti...<br /><br />geri dönmeyecek...<br /><br />sahi tanrım ben ne yaptım da bunları hakettim...<br /><br />salak olmadığımı duyururum....<br />ben salak değilim....<br /><br />kalmasın da....<br /><br />bitsin de...<br /><br />geri dönmesine de...<br /><br />kalakalacaktır elimde güzel bir geleceğin çiçeği...<br /><br />kalmalıdır yalandan arınmış bir düş bende...<br />umuduma...<br />yeni hayatıma...<br /><br />hayatımın tüm yeniliklerine merhaba....<br /><br /><em>PS : (kitlesel bir intihar gibi çöküp hayatıma beni yalana boğanlara... defolun artık... sizin kendinize acıyan görüntünüz yok... dinleyen de yok... şimdi yok olun ve kapayın çenenenizi.... ben sizsiz daha mutlu olurum buna emin olun... kollarımdakiler tek sizden bana kalan... bu da ders mahiyetinde olsun bana... yok olun şimdi... kendi yalanlarınızı yaşayın....)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2842921056384056878?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-80266114261830925472009-06-16T16:31:00.000-07:002009-06-16T16:47:48.882-07:00<em><span style="font-size:85%;">"uzakta telaşların gümbürtüsü</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">sen ki doğuştan bir telaşsın..."</span></em><br /><br /><br /><br /><br />şimdi sen gittin ya<br />kimbilir hangi sıkışmışlıkta<br />bir terliği çıkarma telaşındasın....<br /><br />benzerdik birbirimize<br />en azından benzetilirdik...<br /><br />paylaşamazlık etmedik bir kadını...<br />sen bana saygılı ben sana saygılı....<br /><br />titrek gecelerde hükmünü verir tarih...<br />bilirim ve üzerine onca da söz söylerim...<br /><br />sen ki bir hayatın boşluğunu dolduran değil<br />doluluğuna anlam katandın...<br /><br />neden gittin ki?<br />bilemedim....<br /><br />olağanca korkutuculuğunun ötesindeki olağanca sevecenliğin....<br /><br />unutulmayacak bu...<br /><br />-ki tanrı varsa-<br />unutmasın bunu....<br /><br />sahi şimdi o kadını kimden kıskanacağım....<br />sahi o kadın beni kime benzetecek...<br /><br />gidişin koca bir boşluk...<br />kelimelerin bilmediği anlamları doğuran....<br /><br />şimdi gittin sen....<br /><br />geride kalanları hiç mi düşünmedin?<br /><br />sen sarılıklarına sığın tüm hayatın<br />güzeline,iyisini<br />ve en önemlisi samimiyetinle insanlaşmasına...<br /><br />sen şimdi gittin ya<br />öksüz kaldı sözlüklerde bir isim....<br /><br />şimdi gittin ya sen<br />unutulamayacak adın hafızalarda....<br /><br />hükmü sürer ilahi olan....<br /><br />ilahi olan da ölecek bir gün unutma....<br /><br />bekle... günler yakındır...<br /><br />sen gene ayakkabı boyası çalacaksın dolaptan<br />sen gene günü geçmiş terlikleri çıkaracaksın...<br /><br />ama en sonunda gene beraber sigara almaya çıkacağız o sokağa...<br /><br />insanlar ürkecek senden...<br />insanlar ürkecek benden...<br /><br />sen ki altın gibi duruşunla<br />sen ki meydan okuyuşunla insanlığa<br />yaşayacaksın...<br /><br />PAŞA gibi hem de...<br />PAŞA'lar gibi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8026611426183092547?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-54704102415696458582009-06-02T16:06:00.000-07:002009-06-02T16:07:06.044-07:00I<br /><br />Aniden, hayır, sonunda, en sonunda, katlanamadım daha fazla, sürdüremedim. Burada kalamazsınız, dedi biri. Orada kalamazdım ama sürdüremezdim de. Yeıi betimleyeceğim, önemi yok bunun. Dümdüz doruğu, bir dağın, hayır, bir tepenin, ama çok vahşi, çok vahşi, kes yeter. Bataklık, diz boyu fundalık, göze çarpmayan patikalar, yağmurların açtığı derin yarıklar. İşte bunlardan birinde uzannıış yatıyordum rüzgârdan korunarak. Manzara gözalıcıydı, bir de şu her şeyi, vadileri, gölleri, ovayı, denizi gölgeleyen sis olmasaydı. Nasıl sürdürecektim, başlamamam gerekiyordu, hayır, başlamam gerekiyordu. Neden geldiniz, dedi biri, belki aynı kişiydi. Sıcak ve kuru yuvamda kalabilirdim ama kalamamıştım. Evimi betimleyeceğim size, hayır, yapamam bunu. Çok kolay doğrusu, artık katlanamıyorum, insan böyle söylüyor işte. Bedenime, Haydi ayağa kalk, diyorum, harcadığı çabayı hissediyorum, yolun ortasında yığılıp kalan ve kalkmaya çabalayan, çabalamayı sürdüren, başaramayınca da çabalamaktan vazgeçen yaşlı bir beygire benzetiyorum onu. Kâfaya, Onu rahat bırak, rahat dur, diyorum, soluk alıp verişi duruyor, sonra eskisinden daha kötü biçimde başlıyor yeniden. Tüm bu hikâyelerden uzaktayım, hiç kafamı kurcalamamam gerekirdi onlarla, hiçbir şeye gereksinme duymuyorum, ne daha çok ilerlemeye, ne de bulunduğum yerde kalmaya, gerçekten de umursamıyorum tüm bunları, uzaklaşmalıydım onlardan, bedenimden de, kafamdan da, kendi aralarında uzlaşmaları için, son bulmaları için bıraksaydım onları, yapamıyorum, benim son bulmam gerekiyor. Ya evet, sanki birden çok kişiyiz biz, hepimiz sağırız, sağır bile değiliz, yaşam getirmiş bizi bir araya. Bir başkası, ya da aynısı, ya da ilki, Evinizde kalmanız gerekirdi, diyor, tümünün de aynı sesi, aynı düşünceleri var. Evimde. Evime dönmemi istiyorlar. Yaşadığım yere. Sis olmasa, keskin gözlerle, bir dürbünle, görebilirdim buradan. Yalnızca yorgunluk değil nedeni, yorgun değilim yalnızca, tırmanışa karşın. Burada kalmak istemem gibi de bir nedenim yok. İşitmiştim, manzaradan söz edildiğini işitmiş olmalıydım, uzaktaki deniz sanki kurşun dökülmüş gibiydi, altın ovalar dillerden düşmüyordu, çifte vadiler, buzul gölleri, dumanlara bürünen kent, hepsi yediden yetmişe ağızlardaydı. Aslında kim bu insanlar? Ardımdan mı geldiler buraya kadar, önümde miydiler, birlikte miydik yoksa? Yüzyılların, kötü havalı yüzyılların kazdığı çukurun dibindeyim, yavaş yavaş emilen sarı bulanık bir suyun üzerinde biriktiği kara toprağa uzanmışım yüzüstü. Yukarıda duruyorlar, çevrelemişler beni, mezara koyulmuşum sanki. Bakışlarımı kaldıramıyorum onlara, ne yazık, yüzlerini göremezdim, fundalıklara gömülü bacaklarım belki. Görüyorlar mı beni, neremi görüyorlar? Belki kimse kalmadı geride, belki usandı ve gitti tümü de. Kulak veriyorum, işittiğim hep aynı düşünceler, her zamankiler demek istiyorum, tuhaf şey. Lime lime gökyüzünden güneşin tüm vadide pırıl pırıl parladığını düşünmek. Ne kadar süredir buradayım, ne biçim soru bu, defalarca sordum kendime. Defalarca da verdim yanıtını, Bir saat, bir ay, bir yıl, yüz yıl, diye, burası, ben ve olmak kavramlarından anladığıma göre değişiyordu, olağanüstü yanıtlar da aramıyordum orada, pek değişmiyordum orada, biraz değişiyor gözüken burası yalnızca. Geleli çok zaman geçmedi, yoksa dayanamazdım, diyordum ya da. Kervançulluklarını duyuyorum, gün bitimini imliyor bu, gecenin oluşunu, kervançullukları böyle çünkü, bütün gün suskun kalıp, karanlık basarken bağırıyorlar, bu yabanıl ve benimle karşılaştırıldığında kısa ömürlü yaratıklar böyle işte. Çok iyi bildiğim şu yanıtlanamayan öteki soru, Neden geldiniz, sorusuna da, Değişmek için, ya da, Ben değilim, ya da, Rastlantıyla, ya da Güneşli uzun yıllar görmek için, ya da, Yazgı, diye yanıt veriyordum, duyumsuyorum geldiğini başka bir sorunun, gelsin, hazırlıksız yakalanmayacağım nasılsa. Her yanımı gürültü sarmış, ağzına kadar dolu bataklığın emip duruşu sürekli, dalgalanan dev eğreltiotları, dingin uçurumlar barındıran fundalıklarda boğulan rüzgâr; yaşamım ve bildik nakaratları. Görmek için, değişmek için, hayır, görecek bir şey kalmadı, gözlerim kızarana kadar, gördüm her şeyi, kötülükten kaçma olanağı da kalmadı, kötülük yapıldı, kötülük yapılmıştı bir gün, kendi yoluna gidecek olan, kendi yoluna gitmelerine izin verdiğim ve beni buraya sürükleyen ayaklarım beni dışarı sürüklediği gün yapılmıştı, işte bunun için geldim. Yaptığım şey, çok önemli olan şey, soluk alıp verip, dumandanmış izlenimi veren sözcükleri yinelemek kendime, Gidemem, kalamam, ne olacak şimdi. Ya duyumsal olarak? Tanrım, yakınmaya hakkım yok, evet o ta kendisi, yalnızca kar altına gömülmüş gibi boğuk çıkıyor sesi, sıcaklığını biraz yitirmiş gibi, uykusunu biraz yitirmiş gibi, iyice ,izleyebiliyorum onları, tüm sesleri, tüm bölümleri, oldukça iyi izleyebiliyorum, soğuk sarıyor her yanımı, ıslaklık da, en azından ben öyle sanıyorum, uzaktayım. Romatizmama gelince, düşünmüyorum artık onu, annem sağlığında romatizma çekerken nasıl bu acı vermediyse bana; şimdi benimki de vermiyor. Akbabayı anımsatan bu yabanıl yüzdeki dirençli ve sabit bakışlar, akbabaların günü belki de bugün. Yukarıdayım ben, aşağıdayım da aynı zamanda, bakışlarım üzerimde, yere uzanmışım, gözlerim yumulu, kulağım emip duran bataklığa yapışık, aynı düşüncedeyiz, hepimiz aynı düşüncedeyiz, eskiden de öyleydi, hep öyleydi, seviyoruz birbirimizi, acıyoruz birbirimize, ama bir de şu var, hiçbir şey gelmiyor elimizden birbirimiz için. En azından bir şey kesinlik kazanmış durumda, bir saat içinde her şey için çok geç olacak, yarım saat içinde, gece olacak, ama henüz olmadı, kesin değil bu, kesin olmayan ne, saltık bir kesinlik bu, günün izin verdiğini gecenin engellemesi yani, bununla uğraşmasını bilenlere, bununla uğraşmak isteyenlere, yeterince gücü olanlara, yeniden denemek için gücü olanlara. Evet, gece olacak, sis dağılacak, tüm dalgınlığıma karşın tanıyorum sisimi, rüzgâr sakinleşecek ve gece göğü bana yolumda bir kez daha kılavuzluk eden Büyük ve Küçük Ayı Takımyıldızı da içinde olmak üzere tüm ışıklarıyla açılacak dağın üzerinde, hadi bekleyelim geceyi. Her şey karışıyor birbirine, zamanlar, zaman kipleri karışıyor birbirine, başlangıçta burada bulunuyordum yalnızca, şu anda hâlâ buradayım, birazdan artık bulunmayacağım burada, yamacın ya da korunun sınırındaki eğreltiotlarının arasında ter döküyor olacağım, karaçamlar, anlamaya çalışmıyorum, bir daha asla anlamaya çalışmayacâğım, böyle diyor insan, şimdilik buradayım, hep buradaydım, hep burada olacağım, artık korkmuyorum büyük sözcüklerden, büyük değil onlar. Gelişimi anımsamıyorum, asla gidemeyeceğim buradan, bana eşlik eden küçük topluluğum, gözlerim yumulu ve yanağıma değen kara toprağın nemini ve katılığını duyumsuyorum, şapkam düştü, uzağa düşmedi ya da rüzgâr sürükledi onu uzağa, boynuma bağlamıştım onu. Bazen deniz, bazen dağlardı, çoğu kez de ormandı, kentti, ovaydı da, evet ovalarda da düşüp kalktım, dört bir yanda açlığın, yaşlılığın eline, ölüme bıraktım kendimi, cinayete kurban gittim, boğuldum, sonra hiç nedensiz can sıkıntısından öldüm, son soluğumu verirken sanki yeni bir yaşam yeşerdi içimde, canlandım, sonra odalarda doğal ölümlerle yüz yüze geldim, yatağıma uzanıp, ev içi tanrılarının gazabına uğradım, hep aynı öyküleri, aynı sözleri, aynı soruları, aynı bilgisizliğin sınırlarındaydım, beddua dökülmedi dudaklarımdan, o kadar da aptal değildim, ya da çıktı da anımsamıyorum bunu. Evet, beni yatıştırması için, bana eşlik etmesi için, sonuna kadar, hep fısıltıylaydı, kulaklarımı açıyordum iyice, eski öyküler için kulaklarımı açıyordum iyice, aynen babamın beni dizlerine oturtup da, bir fener bekçisinin oğlu olan Joe Breem miydi, Breen miydi, birinin öyküsünü, tüm kış boyunca, art arda her akşam okurken yaptığım gibi. Bir öyküydü, bir çocuk öyküsüydü, her şey fırtınada; bir kayanın üzerinde olup bitiyordu, anne ölmüştü, martılar gelip fenere çarpıyorlardı, Joe dişlerinin arasında bir bıçak, denize atlıyordu, yalnızca bunu anımsıyorum, yapması gerekeni yapıyor ve geri dönüyordu, tüm anımsadığım bu akşam, mutlu bir sonla bitiyordu, kötü başlıyor, iyi bitiyordu, her akşam, bir oyundu bu, çocuklar için. Evet, babamdım ben ve çocuğumdum, kendime sorular sordum, elimden geldiğince yanıtladım bunları, art arda her akşam anlattırdım kendime, ezbere bildiğim ama bir türlü inanamadığım bu aynı eski öyküyü, ya da el ele, hiç konuşmadan, kendi dünyalarımıza gömülmüş, her birimiz kendi dünyasına gömülmüş, eller birbirinin içinde unutulmuş yürüdük. İşte şu ana kadar böyle dayanabildim. Bu akşam da işler yolunda görünüyor, kollarımın arasındayım ben, kendimi kollarımın arasında, büyük bir sevgiyle olma sa da bağlılıkla, evet bağlılıkla tutuyorum: Uyu şimdi, şu uzaktaki lambanın altındaki gibi, birbirine sarılmış, bu kadar çok konuşmaktan, bu kadar çok dinlemekten, bu kadar çabalamaktan ve oynamaktan yorgun düşmüş.<br /><br />Samuel Beckett<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-5470410241569645858?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-44206343864402350952009-06-02T15:58:00.000-07:002009-06-02T16:07:54.568-07:00III<br /><br />Bırak, bırak tüm bunları diyecektim. Kimin konuştuğunun ne önemi var, biri kimin konuştuğunun ne önemi var dedi. Biri kalkıp gidecek, giden ben olacağım, ben olmayacağım o, ben burada olacağım, buradan uzaktayım diyeceğim, ben olmayacağım o, hiçbir şey söylemeyeceğim, bir öykü anlatılacak, biri bir öykü anlatmaya çabalayacak. Evet, yadsımıyorum artık, her şey düzmece, hiç kimse yok, anlaşıldı değil mi, hiçbir şey yok, tümceler de kalmadı, hadi alıklaşalım, tüm zamanların, tüm zaman kiplerinin alığı olalım, sona ermesini beklerken bunun, her şeyin geçip sona ermesini, seslerin kesilmesini, yalnızca sesler var, yalnızca yalanlar. Buradan, gitmek buradan ve başka bir yere varmak, ya da kalmak burada ama bir aşağı bir yukarı dolanarak. Önce kımılda, bir beden gerekli, eskisi gibi, yadsımıyorum bunu, yadsımayacağım artık, bir bedenim var diyeceğim, ayağa kalkacağım, yaşamak diyeceğim buna, benim diyeceğim, ayağa kalkacağım, düşünmeyi bırakacağım, işimle dolu olacağım, ayakta durmakla, ayakta durmayı sürdürmekle, yer değiştirmekle, katlanmakla, yarına, gelecek haftaya sağ çıkmaya çalışmakla, yeterli olacak fazlasıyla bütün bunlar, bir hafta, ilkbaharda bir hafta fazlasıyla yeterli olacak, yaşam şırıngalayacak içimize. Arzulamak yeterli bunu, arzulayacağım ben de, bir bedenim olmasını arzulayacağım, bir kafam olmasını arzulayacağım, birazcık kuvvet, birazcık da cesaret, şimdi koyuluyorum işe, bir hafta çok çabuk geçti, sonra döndüm buraya, şu karışık yere, günlerden uzak, günler uzak, kolay olmayacak. Peki neden tüm bunlardan sonra, hayır, hayır, bırak, başlama yeniden, dinleme tüm bunları, tüm bunlar deme, her şey eski, her şey eşdeğerde, yazgıları böyle yazıldı. Ayaklarının üzerindesin işte şimdi,doğruluğuna ant içerim, senin bunlar, benim bu, ant içerim, oynat ellerini, dokun kafana, usun orada işte, bir çalışmasa çuvallardın anında, başka yerlerine geçelim şimdi, daha aşağı bölgelere, onlara da gereksinmen var, söyle bakalım neye benziyorsun, bir tahminde bulun, nasıl bir adamsın, bir erkek gerekiyor, ya da bir kadın, bacakaranı yokla bir, güzellik zorunlu değil, güçlülük de öyle, bir hafta kısa bir süre, kimse sevmeyecek seni, korkma sakın. Hayır, böyle değil, çok ani oldu, korkuya kapıldım. Ama başlamak için debelenmeyi bıraksan, öldürmeyecekler seni, kimse seni sevmeyecek, kimse seni öldürmeyecek, belki Gobi çölünde bulacaksın kendini, yuvanda hissedeceksin orada. Seni burada bekleyeceğim, hayır, yalnızım, yalnızım ben, bu kez benim gitmem gerekiyor. Nasıl yapacağımı bilmiyorum, bir adam, bir tür adam, yaş almış bir çocuk olacağım, zorunluyum buna, bir dadım olacak, üstüme titreyecek benim, karşıdan karşıya geçerken elimden tutacak, parklarda özgür bırakacak beni, uslu duracağım, bir köşeye sinip kedi gibi oturacağım ve sakalımı tarayacağım, düzleştireceğim onu, daha yakışıklı, biraz daha yakışıklı olmak için, böylesi ne güzel olurdu kuşkusuz. Gel yavrum, dönme zamanı geldi, diyecek bana. Sorumluluğum olmayacak hiç, tüm sorumluluğumu o üzerine alacak, Bibi olacak adı, Bibi diyeceğim ona, böylesi ne güzel olurdu kuşkusuz. Gel yavrum, uyku zamanı geldi. Tüm bildiklerimi kim öğretti bana, kendi başıma öğrendim, avarelik yıllarımda, doğadan çıkarsadım her şeyi, yaradanın yardımıyla, ben değilim biliyorum, ama çok geç artık, bunu yadsımak için çok geç, bilgi birikimim burada, içindeki kırıntılar, fırtınada sırayla, göz kırpıp duruyor belli aralıklarla, beni aldatmak için. Bırak ve git, gitme zamanı geldi, bunu söylemek gerekiyor ne olursa olsun, zamanı geldi, nedeni bilinmiyor. Kendini tanımlama biçiminin ne önemi var, burada ya da başka bir yerde olmak, gezmek ya da yerinden kımıldamamak, boylu, insansı bir biçime sahip olmak ya da bir biçimden yoksun olmak, karanlıkta kalmak ya da göğün ışıklarıyla aydınlanmak, bilmiyorum, önemi var gözüküyor, kolay olmayacak bu. Her şeyin karardığı o ana dönseydim yeniden ve oradan başlasaydım, hayır, bir yere varamazdım buradan, bir yere varamadım hiçbir zaman, bellekten silindi gitti o an, kocaman bir alevdi, sonra karanlık, büyük bir sarsılıştı, sonra ağırlıktan ve katedilecek uzamdan soyutlanış. Bir yalıyardan aşağı atmayı denedim kendimi, sokağın ortasına ölümlülerin arasına yığıldım kaldım, bir sonuç alamadım vazgeçtim. Beni buraya getirip bırakan yola yeniden koyulup, sonra da geri dönmek, ya da daha uzaklara yol almak, bilgece bir öğüt bu. Bir daha yerimden kımıldamayayım diye bu, O ben değilim, doğru değil, o ben değilim, ben uzaktayım, diye, on yüzyılda bir mırıldanarak, sonsuza kadar ağzımdan salyalar akıtayım diye. Hayır hayır, gelecekten söz edeceğim şimdi, gelecek zaman kipinde sürdüreceğim söylemimi, aynen eskiden geceleri kendime, Yarın sarı yaldızlı koyu mavi kravatımı takacağım (gecenin bitiminde takıyordum onu) dediğim gibi. Çabuk çabuk, yoksa ağlayacağım. Bir dostum olacak, benim yaşlarımda, benden farksız, eski bir savaşçı, savaştığımız günlerden söz edeceğiz birlikte, yara izlerimizi göstereceğiz birbirimize. Çabuk çabuk. Ben toplumla pusuya düşen düşmana ateş yağdırırken deniz kuvvetlerinde yapmış olmalıydı askerliğini, belki de Jellicoe’ydu komutanı. Yaşayacak, önümüzde yaşayacak çok zamanımız kalmadı gözüküyor artık, son kışımız bu kuşkusuz, amin. Ölümümüzün neden olacağını soruyoruz birbirimize. O verem diyor kendisi için, bense prostat. Birbirimizi kıskanıyoruz, ben onu kıskanıyorum, o beni kıskanıyor arada sırada. Genel bir tuvalette ayakta, tek başıma, titreyen elimle, iki büklüm olmuş, pelerinimle örtünerek sonda sokuyorum, insanlar yaşlı ve iğrenç bir ihtiyar yerine koyuyor beni. Bu sırada o bir banka oturmuş, öksürüklerle sarsılarak, dolar dolmaz, uygarlık gereği kanala boşalttığı bir enfiye kutusuna tükürerek bekliyor beni. Anayurdumuza layık evlatlar olduk biz, ölmeden önce düşkünlerevine kaldıracaklar bizi. Kamuya açık bir yeşil alanda aynı anda güneşin ışıklarıyla bedava bir bankı bir araya getirmeye çalışarak geçiriyoruz yaşamımızı (o bizim yaşamımız), doğaya biraz geç yaşta gönül düşürdük, kimi yerlerde herkese ait o. Alçak sesle, soluksuz kala kala bir önceki günün gazetesini okuyor bana, gözleri görmeseydi keşke. At yarışları ortak tutkumuz, tazı yarışları da, siyasi görüşümüz yok ikimizin de, yine de biraz cumhuriyetçi sayılırız. Ama Winsdor, Hanoverian, başka neydi, Hohenzollern’lerle de ilgileniyoruz. Tazı ve at yarışları haberlerini özümsedikten sonra insana ait hiçbir şey yabancı değil bize. Hayır, yalnız başıma, çok daha iyi olacağım yalnız başıma, daha hızlı gidecek. Yiyecek bir şeyler veriyordu bana, bir domuz kasabıyla arkadaştı, canım boğazımdan geliyordu salamları ağzıma tıkarken. Avuntu veren sözleriyle, kansere yaptığı göndermelerle, ölümsüz sarhoşlukları anımsatışlarıyla mezarına bir taş dikemememin üzüntüsünü unutturmaya çalışıyordu bana. Bense, kendi ufuklarımda yoğunlaşacağıma (onları bir kamyonun altına fırlatmama olanak verirdi bu), usumu onun anlattığı şeylerle meşgul edip duruyordum. Haydi, silah arkadaşım, bırak tüm bunları, artık düşünme, demem gerekiyordu ona, ama düşünme yetisini yitiren kardeşlik duygusunun alıklaştırdığı ben olmuştum. Bir de yapmam zorunlu olan şeyler vardı! Spora gönül verenlerin meyhaneler açılmadan önce, günün erken saatinde, bahislerini sağlıklı bir biçimde oynayabilmek için topluluklar oluşturduğu Duggan’ın dükkanının önünde sabahın onunda güneş de açsa, dolu da yağsa gitmem gereken buluşmalar örneğin. Bakın, ölmüştük, zamanımızı doldurmuştuk (ne güzel, ne güzel) ama nasıl da dakiktik, belirtmeliyim bunu. Vincent’ın kalıntılarının, sicim gibi yağan bir yağmurda, omuzlarını istemeyerek de olsa (yasak kelime kullandınız)bir denizci gibi neşeyle iki yana sallaya sallaya, kafası kan lekeli kirli bezlerle sarılı, gözlerinde bir parıltıyla gelişini görmek, iyi bir gözlemci için insanın zevk uğruna neler yapabileceğini gösteren mükemmel bir örnekti. Sanki hızlı bir denizci dansına başlayacakmış gibi bir eliyle göğüs kemiğini, ötekinin üstüyle omurgasını tutuyordu, hayır, yalnızca anı bunlar, tufandan önceki son kaçamaklar. Hiç kimsenin bulunmadığı, hiçbir şeyin olup bitmediği burada neler olup bitiyor bir bakalım şimdi, bir şeyler olmasını, birinin gelmesini sağlayalım, sonra bir son verelim buna, sessizlik olsun, sessizliğin benim yaşam ve ölümlerimin seslerinden başka bir gürültünün içine doğru yol alalım, öykümün içine girelim, çıkmak için girelim, hayır, hiçbir anlam taşımıyor bu söylediklerim. Sonunda benim diyebileceğim, kendime layık zehirler hazırlayabileceğim bir kafaya, ve yollara düşmek için bacaklara sahip olacak mıyım, oraya ulaşacağım sonunda, gidebileceğim sonunda, tüm istediğim bu işte, hayır, elimden gelmiyor bir şey istemek. Yalnızca bir kafa, iki de bacak, hayır, ortada bir bacak, zıplaya zıplaya giderdim. Ya da yalnızca yusyuvarlak ve dümdüz kafa yeterli olurdu, yüz çizgilerine gerek yoktu, arı gibi bir usa indirgenip, yokuşların eğilimlerine uyarak yuvarlanıp giderdim, hayır, bu da olmayacak, her şey yükselti halinde burada, bacak ya da eşdeğerde bir şey gerekiyor burada, kasılıp büzülebilen birkaç halka örneğin, böylece uzağa gidilebilirdi. Duggan’ın dükkanının kapısından, yağmurlu ve güneşli bir bahar günü, akşama çıkıp çıkmayacağını bilmeden yola koyulmak, bir terslik mi var burada? Çok kolay olurdu. Kalabalığın, çemberlerin ve balonların arasında, bu beden ya da başka bir bedende, dost bir kolun tuttuğu bu kolda, kolsuz, elsiz ve bu titreyen ruhların içinde ruhsuz bu elde gömülü saklı olmak, ne terslik var burada? Bilmiyorum, buradayım ben, tüm bildiğim bu, ve hala ben değilim o, işte düzenlemenin burada yapılması gerekiyor. Göze görünen bir beden yok, ölmenin olanağı da. Bırak tüm bunları, tüm bunları sözcüklerinin hangi anlama geldiğini hiç bilmeden, bırakmak istemek tüm bunları, çabuk söyledik, çabuk bitirdik, boşuna oldu, hiçbir şey kımıldamadı yerinden, kimse konuşmadı. Hiçbir şey olmayacak burada, hiç kimse gelmeyecek buraya uzun süre. Gidişler, öyküler, yarın hiç düşünülmedi. Ve sesler (nereden gelirse gelsinler) bir yaşamdan yoksun.<br /><br />Sanuel Beckett<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4420634386440235095?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-71564476279000359222009-05-24T15:48:00.000-07:002009-05-24T15:49:49.721-07:00ama mutlaka dökülecek bir deniz vardır her ırmak için...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7156447627900035922?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-6647984539124159162009-05-24T14:07:00.000-07:002009-05-24T15:51:05.658-07:00KARADUT<br /><br />Karadutum, çatal karam, çingenem<br />Nar tanem, nur tanem, bir tanem<br />Ağaç isem dalımsın salkım saçak<br />Petek isem balımsın ağulum<br />Günahımsın, vebalimsin.<br /><br />Dili mercan, dizi mercan, dişi mercan<br />Yoluna bir can koyduğum<br />Gökte ararken yerde bulduğum<br />Karadutum, çatal karam, çingenem<br />Daha nem olacaktın bir tanem<br />Gülen ayvam, ağlayan narımsın<br />Kadınım, kısrağım, karımsın.<br /><br />Sigara paketlerine resmini çizdiğim<br />Körpe fidanlara adını yazdığım<br />Karam, karam<br />Kaşı karam, gözü karam, bahtı karam<br />Sıla kokar, arzu tüterIlgıt ılgıt buram buram.<br />Ben beyzade, kişizade,<br />Her türlü dertten topyekün azade<br />Hani şu ekmeği elden suyu gölden.<br />Durup dururken yorulan<br />Kibrit çöpü gibi kırılan<br />Yalnız sanat çıkmazlarında başını kaşıyan<br />Artık otlar göstermelik atlar gibi bedava yaşayan<br />Sen benim mihnet içinde yanmış kavrulmuşum<br /><br />Netmiş, neylemiş, nolmuşum<br />Cömert ırmaklar gibi gürül gürül<br />Bahtın karışmış bahtıma çok şükür.<br />Yunmuş, yıkanmış adam olmuşum<br /><br />Karam, karam<br />Kaşı karam, gözü karam, bahtı karam<br />Sensiz bana canım dünya haram olsun.<br /><br /><br /><br />BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-664798453912415916?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-67567202016599233822009-02-12T16:33:00.000-08:002009-02-12T16:35:01.434-08:00Ben babasız ve imlasız bir şiirim…<br /><br />Yargılansa da son nefes<br />Kalakalacaktır satırlar suretimde…<br /><br />Evet kalkın uykularınızdan<br />Siper kuyularınızdan…<br /><br />Her alanı savaşa çevirdiniz<br />Şimdi oturup bir güzel sevinin.. hapsettiniz sevgiyi dipsiz kuyularınıza. Bahaneler ne kadar da sıcak değil mi? Unuttunuz. Ben de büyük bir yalancıyım. Size ne kadar gibi gelse de ellerim hep vardı. Duymadığınız cümleler gibi.<br /><br />İçiniz bir garip gri. Sahi siz de farkında mısınız ne kadar yalana benziyor yüzünüz? Komik. Oysaki ben iyi bir demogogtum değil mi!<br /><br />Sabah sekizde işe gider işçiler ter kokularını sürünüp.<br />Sabah sekizde okula gider öğrenciler toylukları mamur yüzlerinde.<br /><br />Sabah sekizde uyur fahişeler kent kimsesizliğe çekildiğinde<br /><br />Sabah sekizde her şey mümkün her şey olası bir tek şiir uyur gece mesaisi uzun sürmüştür çünkü…<br /><br />Bu palyaçoluk…<br />Bu sırıtan yüz…<br /><br />Ben kandırılmak için yeterince büyüğüm…<br />Masalları asla büyümeyecek çocuklarınıza okuyun siz…<br /><br />Şimdi tüm kötülükleriyle yürüyor zaman üzerime<br />Yaşadıklarım…<br />Yaşamadıklarım…<br />Yaşayamadıklarımla…<br /><br />Sen söyle be üstat<br />Bir şiir ne kadar dayanır koca bir yalana?<br /><br />Ben ülkesini yitirmiş bir şiirim…<br />Cinsiyetim ipotekli<br /><br />Bana bir daha kırılacak camdan elleri verme zaman…<br /><br />Ben babasız ve imlasız bir şiirim…<br /><br />Durup bekledim her şiir gibi imgenin demlenmesini…<br />İmge yalana dolanmış<br />Yalan imge olmuş…<br /><br />Katli çoktan vacip olmuş bir düş bizim imgelememimiz…<br />Şimdi yoksuz sözcüklerimin arasında<br />İyi ki de yoksun…<br /><br />Yoksa<br /><br />Öksüz büyüyecekler sonra…<br /><br />Ben isasız bir şiirim…<br /><br />Kırılmış prangaları ben merkeziyetçi cumhuriyetin…<br /><br />Varsın siz kalın bu cehennemde<br />Ben cennetimde sizsiz nice bir dizeyim…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6756720201659923382?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-377304905938198452009-02-12T15:37:00.000-08:002009-02-12T15:38:32.436-08:00sen ki güzel bir filmdin<br />sonu herkesçe bilinen...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-37730490593819845?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-35741173348339023052009-02-10T16:39:00.000-08:002009-02-10T16:44:31.023-08:00<div align="justify"><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">“ben bir denizim</span></em></div><div align="justify"><em><span style="font-size:85%;">kendi içinde taşan</span></em></div><div align="justify"><em><span style="font-size:85%;">ben bir denizim uçsuz bucaksız</span></em></div><div align="justify"><em><span style="font-size:85%;">kıyısız hür bir deniz”</span></em><a title="" style="mso-footnote-id: ftn1" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=3655237828660858668#_ftn1" name="_ftnref1"><span style="font-size:85%;">[1]</span></a><br /><br />İmgeler yaralı bir akşam üstü<br />İstanbul soğuk<br />İstanbul esir<br />İstanbul kimsesiz<br /><br />Kadıköy’de bir kalabalık cesareti<br />Sonra vapur<br />Ve<br />Avrupa…<br /><br />Uzun yokuş<br />Yük ağır…<br /><br />Eski bir binanın sıvalarında yüzleri çocukları<br /><br />Sahi hangi imge yakalayabilir tarihin soluk resmini?<br /><br /><br />İmgelerim katledildi bir sabah<br />Sabahtı çok iyi biliyorum…<br />İşçiler simit sırasında<br />Yeni yetme liseliler ilk sigara telaşında<br /><br />Susabilirdim ancak<br />Ve öyle oldu…<br /><br />Tarihe kazınmıştı her şey…<br /><br />Sahi sekiz saat yolda bagajda mı saklanır imgeler?<br /><br /><br />Göçer…<br />Konmadan göçer<br />Tarihe ve söze inat…<br /><br />Zihinde kalır hep o göçebe imge…<br /><br /><br />Sözle kemiğe bürünür ansızın imgeler…<br /><br />Benim imgelerim ölü…<br />Sesiz kısık…<br />Menenjit olmuş bir kentte<br />Ateşi düşürme telaşında hayatım…<br /><br />Yangınsa çoktan çıkmış…<br />Küller imgelere tecavüz etmekte…<br /><br />Şimdi duracak ve soluk alacaksın…<br /><br />Oysaki o kadar çok imge var ki bende…<br /><br />Sana bana ona bize size onlara dair…<br /><br />Hepsi ben kadar göçebe…<br />Hepsi tarih kadar acıtıcı…<br />Hepsi küller içinde gibi esmer…<br /><br />Sahi hangi dua temizler içimdeki kuruyan kanı?<br /><br />Sahi hangi yangında ilk kurtarılmıştır imgeler…<br /><br /><br /><br /><br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn1" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=3655237828660858668#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a> Mevlana</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3574117334833902305?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-21973389357098148492008-12-31T19:01:00.000-08:002008-12-31T20:42:37.068-08:00sevgili noel baba,<br />yeni yılda<br />yanımızdakini karşımıza almamayı,<br />karşımızdakinin kucağına oturmamayı,<br />nasip eyle...<br /><br /><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-6bbe174f369452e2" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v13.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D6bbe174f369452e2%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331465708%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D440D45FE9EABA32D24349E2FDDC391A27860FE89.4CBB4B5CDDCA018BB0B6056299165A0545BE8831%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D6bbe174f369452e2%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DoCZWtMDZ6MoDcc-z1kWx5H6ASiA&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v13.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D6bbe174f369452e2%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331465708%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D440D45FE9EABA32D24349E2FDDC391A27860FE89.4CBB4B5CDDCA018BB0B6056299165A0545BE8831%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D6bbe174f369452e2%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DoCZWtMDZ6MoDcc-z1kWx5H6ASiA&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><div align="left"> <span style="color:#ff0000;"> Filistin Halkı Yalnız Değildir!!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2197338935709814849?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-20098984736474917182008-12-27T17:00:00.000-08:002008-12-27T17:07:16.376-08:00<div align="right"><em><span style="font-size:85%;">"nice bir ölüm ki;</span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;">bu denli estetik olsun..."</span></em></div><br /><br />estetik bir ölümün olduğu için sevinmelisin…<br />sevin…<br /><br />şimdi yokluğun boş bir kibrit kutusu…<br />unutulmuş ve gereksiz…<br />anılarınsa sadece geçmiş zaman eki alabilecek kadar değerli…<br /><br />sevin...<br />sevin ki ışıklar gölgeleri doğursun...<br />sevin ki bulutlar çekip gitsin...<br /><br />estetik bir ölümün olduğu için sevinmeli tüm herşey...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2009898473647491718?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-88197843113611833882008-12-14T11:07:00.001-08:002008-12-14T11:13:12.732-08:00Şiir çirkinin işi üstat…<br /><br />Bak<br />Yüzüme<br /><br />Gün be gün<br />(makyajım akıyor)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8819784311361183388?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-87417177209937730072008-12-10T18:27:00.000-08:002008-12-14T11:13:44.928-08:00Şiir çirkinin işi üstat…<br /><br />Bak<br />Yüzüme<br /><br />Gün be gün<br />(güzelleşiyorum)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8741717720993773007?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-76751126945005302412008-10-22T01:27:00.001-07:002008-10-22T01:31:02.922-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_oCRHr1AN6m0/SP7kQKxAwFI/AAAAAAAAAH8/RaPS8j4YKJs/s1600-h/situ-afis+enson.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259892381234282578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_oCRHr1AN6m0/SP7kQKxAwFI/AAAAAAAAAH8/RaPS8j4YKJs/s400/situ-afis+enson.JPG" border="0" /></a> avaMgardist'in de katılımcısı olduğu serginin bilgisi için <a href="http://kentebalyoz.blogspot.com/">http://kentebalyoz.blogspot.com/</a> adresine bakınız...<br /><br />"çıkın ışığa / buluşabilenler / değişebilenler / değiştirebilenler..."<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7675112694500530241?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-40212742194638989642008-09-26T06:06:00.000-07:002008-09-26T06:11:49.644-07:00<strong>Okul Çantasının Sırtında Uçmak</strong><br /><br /><br />merhaba arkadaşlar!<br />hani irfan ilkokulundan inen o yokuştan<br />kış mevsiminde kayardık ya dereboyuna<br />son kez kıçımın altında okul çantası<br />siyah önlüğüm<br />yakalığım beyaz<br />babamın ayda bir küfrederek aldığı potinler ayağımda<br />kayıyorum aşağıya<br />'tutamazsın tutamazsın' diye bağıra çağıra<br />yüzüm mavi renkli bir duvara armağan<br /><br />selam söyleyin<br />o beyaz tenli çocuğu<br />tutamayan arkadaşlarına:<br />ne kelime inmek<br />artık, çıkılmıyor yokuşlar,<br />karlı havalarda<br />okul çantasından ibaret<br />bir uçurumun sırtında<br /><br />Hakan Bintepe<br />Ekim 2003<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4021274219463898964?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>hakan bintepenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-37028867615682197622008-09-24T17:38:00.000-07:002008-09-24T17:48:04.407-07:00özge'ye, canım'a<br /><br />1.<br /><br />unut onu<br />sokağın adı sormagir<br />namı diğer çocukluğum<br />giremedim<br />bir yanı merdivenler<br />bir yanı uçurum<br /><br />2.<br /><br />ört onu<br />ama o üşümez ki<br />bilmez İstanbul denen şehrin rüzgarını<br />bu şehrin rüzgarı<br />bilge bir kerhanecidir<br />uyutmaz<br />küçük kız çocuklarını<br /><br /><br />3.<br /><br />“son defa öp beni”<br />sonuncusu hangisi<br />bilinmez ki?<br /><br />4.<br /><br />bilme gitsin ötesini<br />eşeleme karları<br />üşüme<br />gir odana saklan<br />bırak<br />beklesin kapıda çocukluğum<br />yasla başını omzuna<br />İstanbul sandığın istanbul’un<br /><br />5.<br /><br />rüzgar gülüne şarkılar söyledi<br />biri<br />rüzgar gülü döndü döndü<br /><br />6.<br /><br />sokağın adı sormagir<br />namı diğer çocukluğum<br />ben çocuk değilken artık<br />o merdivenlerde kustum<br />iyi ki kustum<br /><br />Hakan Bintepe<br />24 ağustos – 24 eylül hem İstanbul hem İzmir 2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3702886761568219762?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>hakan bintepenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-16560577179960545952008-09-24T16:17:00.000-07:002008-09-24T16:18:55.735-07:00I.<br />İstanbul bana teslim oldu<br />O beyaz örtü benim<br />Altımda kaldı bir kız çocuğu<br />Gözleri karlı<br />Dedi ki,<br />Unut onu<br /><br /><br />II.<br />Şimdi karnımda bir rüzgâr<br />Süpürüyor kalıntıları<br />Hepsini götürme rüzgâr<br />Kalsın tıkırtılar<br />Kız çocuğu uyudu<br />Dedi ki,<br />Ört onu<br /><br /><br />III.<br />Üşümüş kız çocuğu<br />Al al olmuş kalbi<br />Uykusunda kaybetmiş<br />Hem annesini hem oğlunu<br />Gece kara olmamış o gece<br />Dedi ki,<br />Son defa öp beni<br /><br /><br />IV.<br />Gerçeği arama kadın<br />Eşeleme karları<br />Ne sen gittin ne o kaldı<br />Bir demsiz zaman dilimi<br />En yeni çağ hikâyesi<br />Bilme gitsin ötesini<br /><br /><br /><br /><br /><br />V.<br />Bir keman dolaştı tıknefes odalarda<br />Sızım sızım sobalar<br />Gayretli ateşler<br />Ve soluğunu tutmuş biri<br />Rüzgâr gülüne şarkılar söyledi<br /><br /><br /><br /><br />VI.<br />Benden ayrıldı rüzgâr<br />Satılmış ülkemin topraklarında<br />Dalgalandırıyor numune bir bayrağı<br />Dedi ki,<br />Yaşasın demokrasi<br />Ya da ne bileyim<br />Türkiye laiktir laik kalacak…<br /><br /><br /><br />Özge Aras<br /><br />17 Şubat 08<br />Cihangir<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1656057717996054595?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-88616168587513494892008-07-30T23:47:00.000-07:002008-07-30T23:49:54.785-07:00<span style="color:#ff9966;"><strong>NADYA (KİMSESİZ ÜLKELER ATLASI)</strong><br /></span><br /><strong>I.<br /></strong><br /><em>-evinde rahat uyur ölüler-<br /></em><br /><br /><br />sis<br /><br />gecede asılı ütülü bir gömlek…<br />kayalıklarda bir telaş<br /><br />tut elimi Nadya<br /><br /><br />uzadı ses<br /><br />bulut <br />(kirlendi)<br /><br />bir kamyon<br />(ceset el salladı girince tekerlek siper çukuruna)<br /><br /><br />bana bilmediğim dillerde yalan söyle Nadya<br /><br />büyümedi o çocuk Nadya<br />sokaklar kurşuna dizildiğinden beri büyümedi<br /><br />trompet solo gibiydi<br /><br />ses<br />bunu dedi<br />duydum<br />bir trompet solo gibi çıktık<br />(yol)<br /><br />sonrası<br /><br />sus Nadya<br /><br />trenler<br />(gitti<br /><br />çok<br />gelemedi)<br /><br />(ter ve kan kokan gömlekleri temizleyemedi evlerin külleri)<br /><br />atlasların mürekkepleri <br />(uçtu)<br /><br />Nadya o şarkıyı tekrar söyle<br /><br />sessizlik<br /><br />televizyon sustu<br />arabalar<br />kuşlar sonra<br />komşunun bebeği de sustu<br /><br />sustu her şey<br /><br />Nadya…<br />uzun geceleri dinle şimdi<br />çamura bulanmış bir el<br />gömleğinde temizlenen<br /><br />bana kirletilecek elleri ver Nadya<br /><br />tırnağımda bu sözün son hecesi<br /><br />sis<br />toz<br />atlaslar beyaz bir boşluk<br /><br />kayalık yok…<br /><br /><br />bana adresimi ver Nadya<br />sonra da soluğumu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8861616858751349489?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-86030946111365568102008-06-25T21:26:00.000-07:002008-06-25T21:28:13.536-07:00Elma…<br /><br />Ne Âdem’desin şimdi<br />Ne de beyninin imgelemini denklemlediğin Newton’da<br /><br />Çekirdeğine gamet okurken sakallar<br />Sen sadece ve sadece bir lokmasın<br /><br />Kızılsın hem de kandan kızıl…<br />Gibi bayrak<br />Gibi vatan<br />Gibi F…<br /><br />O kadar kızılsın ki elma döktüğün kan bile yanında beyaz –ne kadar esmer olsa da isimleri-<br /><br />Ne Havva’nın aklını çelmektesin<br />Ne de kurtçuklarına yuvasın…<br /><br />Ama kurtlar vahşi dişlerini bileler sen de…<br /><br />Sen de bir gün resmi olacaksın yeşil elma<br />Kıskanma<br /><br />Bugün böyle sürdükçe belki yarın belki de yarından yakınsın<br /><br />Şimdilik yeşilsin<br />Devlet gibi…<br /><br />Gökten üç elma düştü –kızıl elma-<br />Utandı kimya<br />Hiroşima çiçekleri doğumuzda<br /><br />Gökten üç elma düştü-kızıl elma-<br />Made in U.S.A<br />Biber gazı<br />Halepçe…<br /><br />Elma<br />Ne âdem’desin artık<br />Ne de bir meyvesin…<br /><br />Gibisin devlet<br />Gibi kan<br />Gibi dehşet<br />Gibi…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8603094611136556810?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-82872858866548219282008-06-24T16:40:00.000-07:002008-06-25T21:43:09.203-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">İ</span></strong>çimdeki<strong><span style="color:#ff0000;">B</span></strong>ir<strong><span style="color:#ff0000;">R</span></strong>esmin<strong><span style="color:#ff0000;">A</span></strong>nısını<strong><span style="color:#ff0000;">H</span></strong>atırlatmak<strong><span style="color:#ff0000;">İ</span></strong>stedim<strong><span style="color:#ff0000;">M</span></strong>üsadenizle </span><br /></span><br />susup bıraktı bardağını göğe...<br />bir çınarın diliyle seslendi<br /><br />mahalle duvarlarında bir afiş sızısı<br />kireçle yazılıydı tarih kale duvarlarında...<br /><br />susup bıraktı sigarasını yer çekimine...<br />bir nehrin derinlerine haykırdı<br /><br />ilk dişlisi dişini yeni çıkarmış bir çocuğun babasına değdirdi paslı zehrini<br />atlasların sınır boylarında bir telaş...<br /><br />çekilmiş gözleriyle çekiçlere buğday kokusu<br /><br />susup bıraktı kalemi tarihin koynuna<br /><br />yazılamayacak onca trajedi<br />mahalle araları dar-ağaçlı<br />kale duvarları zifir ve kükürt dumanı<br /><br />susup bıraktı ellerini bir namlunun çelik soğukluğuna<br /><br />ikinci dişisi dişleri çoktan dökülmüş bir babanın ellerine bıraktı<br /><br />makine sustu<br />çeliğin ışıltısına bir damla ter - kırmızı<br /><br />susup bıraktı gençliğini<br /><br />asıp bir ağacın dalına o en sevdiği gömleği<br />karelerine girip matematiğin ve uzayın<br />bir başağın gün ışıltısını görmeye gitti...<br /><br />susup bıraktı sesini kale duvarları dışında<br />sonrası...<br />sonra..<br />son...<br />s...<br />...<br />..<br />.<br /><br />gibi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8287285886654821928?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-49708217422669849712008-06-13T20:04:00.000-07:002008-06-13T20:13:03.471-07:00kime kaldırsam kadehimi<br />kırılıyor<br />bir martı kanadı...<br /><br />Bir bavulda seyehat eden martı…<br />Gözleri boncuk<br /><br />Bir kibritin en kükürt hali<br />Sonra bir yangın<br />Tel örgüler<br /><br />Dizlerinin dibinde bir yangın<br />Dilleri yakılan gölgeler...<br /><br />sürgün<br />vatanın en kanlı hali...<br /><br />burdasın işte Nadya...<br />adın<br />iklimin<br />suyun<br />aşkın<br /><br />asıl burada değilsin Nadya<br /><br />orasıyla burası arasında...<br />Saçlarımın karasına sakalımın kızılı gibi<br /><br />kanla yazılan bir konçertonun içindeki mink nota...<br /><br />Nadya<br /><br />uyuyamıyorum...<br /><br />kime kaldırsam VODKA mı kırılıyor bir martı kanadı...<br /><br />bir bavulda sürgün edilen martı...<br />gözleri kırmızı<br />Daha kırmızı<br />Zifiri kırmızı…<br /><br />dikenli bir tel<br />ağzımın içinde açan...<br /><br />şimdi bilmediğim dilim kadar acılı klarnetin sesi...<br /><br />Nadya!<br /><br />Bilseydin<br />Duysaydın<br />Konuşsaydın<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4970821742266984971?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-87679257255221095892008-05-22T11:45:00.000-07:002008-05-22T11:46:29.674-07:00ip…<br />(gerildi)<br />cambazlık tutmaz bir mayaydı ellerimizin nasırları…<br /><br /><br />köşe başı…<br />(tutuldu)<br />bir lağım faresi dolaşıyordu sade ve sadece arasında pisliklerin…<br /><br /><br />kelime…<br />(susturuldu)<br />istanbul üzerinden aklanan bir tarih kaldı geriye…<br /><br />kırmızı…<br />(öfkelendi)<br />bir bayrak imalathanesinde boğuldu tüm herkes…<br /><br />f…<br />(…)<br />eksildi kelimelerden bir tutsak ses…<br /><br />umut…<br />(yaralandı)<br />kulağına üfler gibi adını yeni doğan güneşe…<br /><br />biz…<br />(ayrıştırıldı)<br />bir deney tüpünün dağılışı gibi ertesinde tüm ben’lerin…<br /><br />burada içimizde bir yerde<br />işte tam da burada…<br />nasırların buluşması sonrasında…<br /><br />ip…<br />(koptu)<br />nasırlara damlayan son şiirdi kan…<br /><br />… - ‘08 /…/ izmir<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8767925725522109589?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-82871246661545399052008-03-23T15:55:00.000-07:002008-03-23T16:05:34.994-07:00<div align="right"><em>"bugün pazar.</em></div><div align="right"><em>bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar."</em></div><em></em><br />bugün pazar...<br />gri...<br />sopalar gibi zifiri...<br /><br />bahar provası<br />gri fonda açan çiçek<br /><br />aşkını ezbere bildiğim<br />dilini bilmediğim bir sevda...<br /><br />bulut gibi beyaz<br />göz yaşı<br />limon<br />çay<br />ve<br />ateş...<br /><br />aşk varsa birleşmli beden...<br />terlemeli alın<br />doğmalı güneş...<br /><br />bugün pazar...<br />gri fonda çalınan bir senfoni<br />ateşin adı...<br /><br />aşk varsa<br />SUSMAK UTANÇTIR...<br /><br />23/03/2008 - İzmir (çankaya-alsancak-konak)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8287124666154539905?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-44383981780968633592008-02-28T14:59:00.000-08:002008-02-28T15:00:55.922-08:00Bu yazıyı uzun süredir düşünüyordum. Aslına bakılırsa hala düşünmekteyim fakat artık bir yerden anlatmaya başlasam iyi olacak gibi geldi. Beceremem ihtimalim çok yüksek. Anlatamayabilirim. En azından denemiş olmanın haklı rahatlılığı içinde olmuş olurum.<br /><br />Efendim suskundum uzun bir süredir. Suskundum çünkü küskünüm. Neye mi? Başlayayım efendim anlatmaya…<br /><br />Öncelikle edebiyatın da yazılı bir araç olduğunu unutanlara… Edebiyatı –ki öyküyü ve şiiri- üvey çocuk olarak görenlere. Hayatlarındaki estetik algıyı kaldırıp yerine tabular yaratan zihniyete. Yazmanın –üretmenin- sancılı doğasını bilmeyenlere... Birlikte çıkılan yolları belli bir süre sonra mülkiyeti altına alanlara. Mevcut durumun eleştirisini sadece entelektüel bir üst dille yapmaya çalışan, yakaları tertemiz olan insanlara, steril ortamlara, el değmemiş zihinlere küskünüm.<br /><br />Muhalefet temelinde yer alan ve doğası gereği muhalif olan birçok şeyi ithal etmeyi sevdiğimiz gibi bunları da ithal ediyoruz işte. Ağabeylerin ve ablaların –ki Hollywood yapımı filmlerin karelerindeki akademik kadro ya da insansevici (hümanist) tipler gibi- hayat tarzlarına onların müstakil sitelerine özenen bir anlayış karşıma aldığım. Sanatı hayattan kopuk olarak algılayıp ona mezarlık muamelesi yapmak ya da sadece saatlerce okudukları kitapları anlatmak mı gelişim ya da muhalif damar? Sözcükleri kavramlara bulayıp bembeyaz tabaklarda servis yapmak yoksa edebiyattan daha mı kolay? Renklerin farklılığından bahseden ama etrafındaki renkleri onun tonuna uymadığı için aforoz(kibarca ret) etmek mi?<br /><br />Evet, ben küskünüm… Edebiyatla uğraştığım için. Yaptığım işin kalemimin üvey çocuk muamelesi gördüğü için. Her şeyin tek düzeleştiğini post saçmalıklarla görmezden gelmek ne kadar masumane? Hayatın, kalemin, kâğıdın dışında tutmak yazmayı ne kadar demokratik?<br /><br />Akşam çocuğunu döven babanın ertesi gün mutlu aile tablosu çizmesi ne kadar yalansa sözlerdeki eşitlikte o kadar palavradır.<br /><br />Evet küskünüm… Kırgınım ve öfkeliyim… Yaptığım işin hayatın dışında tutulmasına ve tali oluşuna…<br /><br />Beceremeyeceğimi başında söylemiştim bu yazının. Politik gündem bu kadar yoğunken böyle saçma bir yazı yazdığım içinde üzgünüm. Yer kapladığım için de ama bilinmesi gereken şudur ki “sanatçı yaşadığı dönemin hem tanığı hem de sanığıdır.”<br /><br />Biliyorum ve gözlüyorum olup bitenleri. Birilerinin savaş çığırtkanlıklarını, kanlı pazarlıkları, jelâtin kâğıdı gibi jan janlı ampul kafaları hepsini biliyorum. Fakat “anlatamıyorum”…<br /><br />Evet ben küskünüm… Barışmak için ne bayrama ne de bir büyüğe ihtiyacım var. Sadece “ne kadar yalansız yaşarsak, o kadar iyi…”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4438398178096863359?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-33096020245213053812008-01-06T20:26:00.000-08:002008-01-06T20:53:12.252-08:00<span style="color:#cc66cc;">evet... benim... ta kendisi... çıkarıp sapkalarınızı beni dinleyin pek mutsuz baylar ve bayanlar. söyleyeceklerimin bir hükmünün bulunmadığını ben de biliyorum. nasılsa ölmeyecek miyiz? nasılsa yarın bugünden farklı olacaksa neden bir hükmü bulunsun ki söylediklerimizin ya da yaptıklarımızın. insanın bir kuantum sarkacındaki unutkanlığı kan tutan bir doktorun bayılması gibi. tıpkı onun gibi. neyse...</span><br /><span style="color:#66ff99;">binilip bir alemete varılınca kıyamete bendeniz cüzzamlanmışım bilmem nerede... şimdi değil eskiden, orta dereceli bir eski tarih diyelim.sebeplerin birer sığınak olduğunu düşünürdüm düşmeden evvel bu güzelim cüzzama. hala da aynı. demek ki bunun cüzzamla bir ilişkisi yok! sabit bir kanıt. ahanda burada. düşünce ve eylemin yani teori ve pratiğin sorunu burada başlıyor. tarihin büyük bir bölümünde önce teori demişler. yani bunlara biz sebepçiler diyelim... bir nevi idealist tayfa yani. ama sakkallı bir dede -öyle ak pak değil sakalları- pratiğin önce geldiğini idda etmiş. yani önemli olan söz değil eylem demiş.</span><br /><span style="color:#ffff00;">konumuzun alakalı olduğu kısım burada başlıyor. bahanelerin ve ya sebeplerin determinist bağları kopmuş, yere düşmüş olabilirler. acaba yere düşen elma olayında sadece elma mı suçludur? yer çekiminin ve ağacın hiç mi suçu yoktur? efendim iğne ve çuvaldızı boy sırasına göre düzelim lütfen.</span><br /><br /><span style="color:#009900;">kuantum sarkacı durdurmuş. zaman hava da sallanıyormuş. post-larına inat modernleşen dünyamızın renkleri acaba gerçek mi? yani dediğim şu eylemin ya da çatışmanın yani diyalektiğin kaybolduğu iddasına rağmen bizler ve sen, evet oradaki kzım sana diyorum tabii. beni dinlemiyor musun sen? ne, efendim... pardon doğru herşey değişti birden. şimdinin az önceyle bağı kalmadı. peki o zaman. öyle olsun. </span><br /><span style="color:#009900;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">monolog burada yazarın isteği üzerine eyleme geçmiştir. yazının bundan sonrası gerçek ve eylemdir. öncesi sadece sözdür.</span><br /><br />anlamıyorum kızım ne diyorsun. gel bakayım sen şöyle öne. hah şimdi söyle. neden çabalamayacakmışım. nedenmiş söylediğim herşey uçuyormuş. herşey saçma mı? hadi kızım git.<br />nasıl yani az önce burada değil miydik? ne yani zaman algımızın dışında mı? aferin kızım. çok doğru söylüyorsun ama galiba kaçırdığın bir şey var. sen hala benimle aynı dili konuşuyor ve zaman dilimi arasında yer alıyorsun. farkında değilsin ama bu kalçandan çıkan sözler var ya, hah işte onlar, bir bütün içinde birbirini takip ederek bana geldi. bir bütün oluşturdu. yani anlayacağın sözde savunulan şey -her neyse işte adı- sadece modern bir araç olan dilde kaldı. aramıza hoşgeldin. arkadaki sırayı açın da arkadaşınız otursun.<br /><br />evetttt... galiba zamanımız doldu... sadece şudur diyeceğim son olarak... kzım beni dinler misin? evet şimdi eylemlerim hep nedenleri olmuştur. öyle ya da böyle. ama düşüncelerin çoğu kez eylemi olmamıştır. bir insanın sebep ve nedenlerini eylemsel bir determinizm içinde değerlendiremiyorsunuz. evet doğrudur. zaman da yoktur. söz de yoktur. yarın bugünden bağımsız bir organizmadır. diyalektik yoktur. dünya da yoktur. ee o zaman biz neden yaşıyoruz ki? her neyse o sakallı amcayı okumakta yarar var... benden söylemesi. sınavda çıkabilir. hadi herkese iyi tatiller. haftaya da kızım sen bana bugünü hatırlat...<br /><br /><span style="color:#ff0000;">kapnır kapı açılır tarih... zaman ve an hareketin gölgesinde kaybolur...</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ffffff;">gerçektir beyaz kadar, sessizdir siyah kadar dilim...</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3309602024521305381?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-61110411911971344702007-12-27T00:11:00.000-08:002007-12-27T00:14:13.718-08:00Çıkarıp da başını gizlediği bedeninden havayı kokladı. Böcek sokması gibi bir yanma hissetti. Oysa hiç de can yakıcı değildi hava; açıktı, aydınlıktı. Uzun boyuna rağmen kırk numara olamamış ayaklarından sağ tarafta olan küçük bir hamle yaptı. Sonra dünyanın en büyük günahını işlemiş gibi durdu. Bir güvercin taş duvarın üzerine kondu. Güvercinle göz göze geldi. Sen de hayat kadar güzelsin demeyi istedi güvercine sözcükler karşısındaki ip gibi düğümlendi boğazında.<br /><br />Bacaklarında on binlerce karınca yürüyormuş gibi hissetti. Garip bir rüzgar saçlarının arasından geçti. İçinde bir şeylerin eksildiğini hissetti. Ellerine baktı önce sonra da güvercine. Hayatında hiç güvercine değmemişti elleri. Eksik kalan çok şey var demeyi çok istedi, gözleri gene karşısındaki ipe takıldı.<br /><br />Bir rüzgar gene gelip saçları arasından geçti. “Ayşe” dedi, kısık bir sesle. İple oynamayı severdi demeyi denedi, olmadı. Gözleri güvercinin gözlerinde boğuldu.<br /><br /><em>“laleli bir içeriye gir </em><br /><em>laleli iki ormandaki tilki </em><br /><em>laleli üç atlaması güç </em><br /><em>laleli dört eteğini ört </em><br /><em>laleli beş mezarımı eş…”<br /></em><br />Mezarımı eş… Gülümsedi. Mezarını düşündü. Nerde olacaktı acaba? Ailesine, dostlarına verecekler miydi cansız bedenini. Hayır vermemeliydiler. Onun o savunmasız, o güçsüz ve o onsuz bedenini kimseye göstermemeliydiler. Bunu da söylemek istedi. Yok… Yapamadı.<br />Kaba bir sesle irkildi, uyandı sanki birden. İlkin anlamadı söylenen şeyi. Sesin geldiği tarafa doğru boş boş baktı. Kısa bir süre sessizlik kapladı boş ve karanlık avluyu. Sonra bir daha yinelendi az önceki ses. “İnfaz başlasın.”<br /><br />Başlıyordu işte kısacık ömrünün en uzun yolculuğu. <br /><br /><em>“laleli bir içeriye gir.”<br /></em><br />Diz kapaklarına gelen tabureye doğru iki koca adım attı. Çamura saplanmış gibi ayakları zorlandı. Bedenini taşıyan iki tahta parçası gibi, az sonra sobayı tutuşturacak iki tahta parçası gibi dışladı ayaklarını. Güvercin hala duvarın tepesindeydi. Gözlerine baktı güvercinin bakışlarını yakalayamadı.<br /><br /><em>“laleli iki ormandaki tilki”</em><br /><br />Sonra bir eli hissetti pazılarını kavrayan. Bir çırpıda taburenin üzerine çıkmıştı. Omzuyla dirseği arasında bir yerde garip bir acı hissetti. Tiki ısırığı gibi bir acı… Ellerine baktı. Sanki ona ait değilmişler gibi yabancıydı elleri.<br /><br /><em>“laleli üç atlaması güç”</em><br /><br />İp...<br />Boğazında düğümlenen onca sözcüğün, cümlenin üzerinde bir düğüm daha atılmıştı sanki. Sanki değildi. Öyleydi. Güvercine bakmaya çalıştı. Arkasındaydı güvercin. Olmadı. Sözcükler acıttı boğazını. Karanlık… Sağ yanında birileri bir şeyler söylemeye başladı. Taburenin üzerinden o yana baktı. “Dua” dedi, “istemez.” Gece sessizliğe teslim oldu yeniden. Güvercin sağ kadının altını gagaladı. Ve gecenin sessizliğine yıldırım gibi indi yere düşen tabure. Güvercin havalandı gökyüzünde herhangi bir yere.<br /><br /><em>“laleli dört eteğini ört”<br /></em><br />Az sonra taburenin yerle buluşmasından, yere yatırdılar onu boğazında düğümlenen onca cümleyle. Sonra bir sedye getirip başucuna, yatırdılar son kez rahat bir döşeğe. Üzerini beyaz bir çarşafla örttüler.<br /><br /><em>“laleli beş mezarımı eş…”<br /></em><br />Sonra yıkamadan bile onu, tabutsuz beyaz bir kefenle gömdüler bir kimsesizler mezarlığına.<br /><br />Yesin diye bedenini bir kez daha köpekler…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6111041191197134470?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-44431681295170275072007-11-06T16:54:00.000-08:002007-11-06T16:56:21.769-08:00<a href="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RzENBhAZlSI/AAAAAAAAAE8/RJ3UNMQZVtU/s1600-h/baby-angel-1280x960+copy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129895770242782498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RzENBhAZlSI/AAAAAAAAAE8/RJ3UNMQZVtU/s320/baby-angel-1280x960+copy.jpg" border="0" /></a><br />tam boy görmek isterseniz üzerine tıklamanız yeterli... ulan gene kendimi aştım be...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4443168129517027507?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-70219169791713637142007-11-04T15:30:00.000-08:002007-11-04T15:31:11.006-08:00sustum...<br /><br />konuş-(a)-madım...<br /><br />konuşmuşluğumsa<br /><br /><em>"ses tellerimi oynatışımdı sadece"...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7021916979171363714?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-71266586368857097782007-10-20T18:09:00.000-07:002007-10-20T18:12:58.426-07:00<div align="left"><strong><br /></strong> </div><div align="left"><br />I<br /><br />- <em>Thebaililer arasında bunu böyle gören yalnız sensin</em>.<a title="" style="mso-footnote-id: ftn1" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=3655237828660858668#_ftn1" name="_ftnref1">[1]</a><br /><br />Olmadı. Yapamadı gene. Şimdi şu karşıdaki sakallı “dur” diyecek ve “daha sert” diye ekleyecek. Tabii senin canın yanmıyor sakallı bey amca. Evet dur. Dur dur dur… Aynen böyle. Tanrım şu gözlerin güzelliğine bakın. Ne güzel de bakıyor maviş maviş. Ee Aylincim bugün o güzel tokanı takmamışsın. Neden? Yoksa bu Murat denilen adam geçen provada sana laf söyledi diye mi takmadın? Aman canım boş ver sen o adamı. Baksana bir repliği bile doğru dürüst söyleyemiyor. Bir saniye… Anladım. Bu herif seni benden kıskanıyor. Vay alçak vay. Ben senin ellerine dokunmayayım diye böyle yapıyor.<br /><br />- <em>Thebaililer arasında bunu böyle gören yalnız sensin.<br /></em><br />Tanrım. Canım çok yanıyor Aylin. Evet tam orası acıyor. Canımın acısı nedense geçti birden. Evet. Tam orası. Aylin bir şey sorabilir miyim? Sen bu güzelim ellerle şu Murat’ın iğrenç ellerini nasıl tutuyorsun?<br /><br />- <em> Hepsi böyle görüyorlar, fakat korkudan dillerini tutuyorlar.</em><br /><br />Murat, söyleyeceğim bir dahaki sefere. O yeni gelen kızın telefonunu aldığını Aylin’e. Oğlum böyle güzel bir kıza yapılır mı? Biliyor musun senin yerinde olmak için neler vermezdim?<br /><br />- <em>Bunlardan ayrı düşündüğüne utanmıyor musun?<br /></em><br />Ya anlamadığım bir şey var benim. Aylincim, bu oyunun konusu ne? Her vakit bu sözlerden başka bir şey söylemiyorsunuz? Hoppala ne oldu şimdi sakallı bey amca? Neden çağırıyorsun bu güzelim kızı? Yürü bakalım Aylincim neleri beğenmemiş öğrenelim. Yukarı mı çıkacaksınız? Bu hiç olmadı şimdi. Bağırma o kadar bu çocuklara. Tamam sadece Murat’a bağır. O her şeyi hak ediyor. Beceremiyor zaten. İyi gidin. Uffff! Kalçam. Şimdi kırıldı işte. Aylin sinirlendi belli. Hayır Murat! Murat yapma. İşte özgürlük… Uçmak özgürlüktür; tabii sevdiğiniz kadından uzaklaştığınızda değildir. Hain Kreon ne olacak? Acımasız, gaddar ve kıskanç… Konuşun siz yukarıda. Ben burada iyiyim. Beklerim burada ne olacak?<br /><br />II<br /><br />Uyandım. Merdivenlerden inen bacakları gördüm. Aylin’im bir kuş kadar hafif adımlarla iniyor aşağıya ve tabii arkasında o meymenetsiz Murat. Özledin değil mi kız beni? Ohhh… Dokun bana o minnacık ellerinle. Ne o küs müyüz kız? Dur yavaş. Yavaş. Canımı acıtıyorsun ama…<br /><br />- <em>Ben dünyaya kin değil, sevgi paylaşamaya geldim.<br /></em><br />İşte en çok sevdiğim repliğin. Ne güzel de yakışıyor ağzına. Şimdi sıra Murat’ta. Ezberi yoktu burada. Bir kibar bayanın bu güzel sözleri üzerine zaten bir bu Murat denen adam bir de Kreon denen kalpsiz böyle cevap verirdi.<br /><br />- <em>İkisini de sevmek istiyorsan, onların yanına gidersin; ben sağ kaldıkça bir kadının hükmü altına girmem.<br /></em><br />Aaa. Ne oldu şimdi? Gene toka krizi. Kavga başlıyor. Sadece kafamı kollamalıyım. Yoksa bunlar benim havamı indirirler. Başladılar gene. Sen sinirlenme Aylincim. Üzme kendini. Bu arada Murat o kadar da sert olunmaz ki. Ayıp be! Oyunda bir boku becereme sonra buraya gel bağır çağır. Tamam işte Murat o sakallı bey amca da tam bunu söylüyordu sana. Hisset demiyor muydu? Bak işine gelince nasıl da hissediyorsun değil mi?<br /></div>Aylin sen de ona neden o kızın numarasını aldığını sor? Hııh. Cevap versene Murat bey. Kıskanç herif. Hayır Aylin, nasıl yani? Sen o sakallı amcayla? Hayır kızgınlıktan söylüyor olmalısın bunları. Ne murat sen de o yeni gelen kızla mı? Bir saniye ya, yavaş olun. Başım dönüyor. Bu kadar hızlı olmaz ki. Oradan oraya savrulurken nasıl sizi dileyebilirim ki? Offf aptal kafam. Ayaklar altında ezilmemek ve bir de şu maviş gözler daha fazla bakabilmek için nasıl da filedeki arkadaşlarımın üzerine çıkmaya çalışmıştım. Şimdi aşk yarası çekiyorum. Kesin bağırmayı be. Tam oldu şimdi. Buyurun sakallı bey amca. İlk kez gülüyor bu adam. Çok beğenmiş. Aferin ona da neyi beğenmiş olmalı. Çalışmıyorlardı ki. Basbayağı kavga ediyorlardı. Nasıl yani. Bak sen! Demek ikisini de role sokabilmek için yalanlar düzmüşsün. Bravo valla. Yönetmen dediğin böyle olur işte. İkisini de bir birinden habersiz yalanlar söylettir, duyguyu yaşasınlar. Aylin ne güzel gülüyorsun sen öyle; ama Murat’a sarılıp “bunlar gerçek değil miydi” diye sormanı beğenmedim. Oyun gibi görünüyor olabilir ama vallahi de billahi de aldı kızın numarasını. Sakallı bey amcanın keyfine de diyecek yok hani. Ben de tam umutlanmıştım. Ne oldu şimdi? Aylin, ben burada üşüyorum geceleri beni evine götürsene? Ne olur? Evet duyurdum sonunda sesimi ona. Geliyor. Evet çok yakışıklıyım. Şu anda kendimi ne kadar da mutlu hissediyorum biliyor musun? Sakallı bey amca sen ne yapacaksın beni ya? Allah Allah… Haydi hayırlısı.<br /><br />III<br /><br />Ohhhh… Götürün bakalım biraları. İçin için. Heyyy! Ne demek “artık bu topa gerek yok”. Sakallı bey amca, sen ne diyorsun ya? Ben bir kere top değilim anladın mı? Bugüne bugün sanatsal bir nesneyim. Ne yani bunun bu kadar uzun sürmesi becerememelerinden miydi? Tanrım ben de sanmıştım ki… Ee ne yani artık ben Aylin’imi bir daha göremeyecek miyim? Ellerini bir daha tutamayacak mıyım? Asıl Kreon senmişsin sakallı bey amca. Ne o? Bıçağı ne yapacaksın Aylin? Ne adeti? Hayır canım, beni kesmeyeceksin değil mi? Hayır yapma, acıyor. Batırma…<br /><br />Oldu mu istediğin Murat? Al işte içimde kalan son havayı da veriyorum dışarı. Sevdiğim tarafından öldürülme şerefine ulaştım en sonunda. Tebrikler, benim gibi küçük ve kırmızı bir şey aşık olamaz yani değil mi? Aşık olursa öldürülür değil mi? Olsun. Bak Aylin hava kaybediyorum. Küçülüyorum ellerinde. Sesini artık net duyamıyorum.<br /><br />“O topu görmek istemiyorum” dedi sakalı bey amca, “çöpe at Aylin onu, sonra gel de İsmene ile olan sahneni bir daha geçelim” diye ekledi. Bitti işte her şey. Sevdiğimin kollarında ölüme ulaştım. Seni seviyorum Aylin.<br /><br />Seni seviyorum…<br /><br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn1" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=3655237828660858668#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a> Öyküdeki italik olarak yazılan tüm diyaloglar Sophokles’in “Antigone” oyunundan alınmıştır. Bu alıntılar için S. Ali’nin çevirisinden yararlanılmıştır.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7126658636885709778?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-32760054186761658382007-10-16T18:11:00.000-07:002007-10-16T18:23:49.334-07:00ve hayat yorar kimi zaman bedenleri...<br />anıları silmek ister beceremez zihin...<br />kimin düşü geçmişte kalmıştır bilinmez?<br /><br />kaç soru işereti imler geçmişi...<br /><br />ama öğrendiğim bir kaç cümle nin özetidir hayat:<br />"ben bu hayatın amına koyayım..."<br /><br />bildiğim tüm türkçrylr özetlemeye çalıştım...işte ben ve dahi halim yaşadıklarımın...<br /><br />ps: istrirati okunması dileğiyle ve sokağın azğıyla şiire... ŞEREFE...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3276005418676165838?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-81085007632065485952007-10-14T02:32:00.000-07:002007-10-14T02:36:45.947-07:00Acılı bir ağıt olsa şimdi düşler.<br />Yakılmalı<br />Kırılmalı<br /><br />Olası bir yağmura karşı kapatılmalı tüm gözler.<br /><br />Kanla boyalı bir fırçadır yerde duran.<br /><br />Son perdeden de sonra.<br /><br />Mi minör bir dizinin kırılması.<br />Denk'lemlerine aykırı bir ses matematiğin.<br /><br />Uyanılmalı minicik bir bedenin gölgesinde.<br />Yemyeşil bir ışıkla açılmalı gözler<br /><br />Yeşile boyalı bir tablodur başucunuzdaki.<br /><br />Ağlamaklı bir düş olmalı sevişmek.<br />Yarı tanrı yarı fahişe bir kin tutuşmuş iliklerin içinde.<br /><br />Bas bir sestir tizliğimizi anımsatan bize.<br /><br />Çok sesli bir sahne olmalı final.<br /><br />Olası bir güneş doğumuna kadar kısık kalmalı gözler.<br /><br />Ceninlere dayalı bir tüfektir öpüşmek.<br /><br />Acılı bir karabasandır düşler.<br />Basmadan önce her gece yatağı<br />ana'sona bulanmış bir dildir söylediklerim.<br /><br />Söylediklerim manasız bir serzeniştir.<br /><br />Sakın…<br />Makyajını temizleme<br />Yaşlı yüzünde bir tütsü kokusu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8108500763206548595?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-56449095984470517232007-10-13T06:08:00.000-07:002007-10-13T06:10:54.867-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RxDDowjZ5cI/AAAAAAAAAEs/X2Ax1j4HeM0/s1600-h/logo+copy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120807881315837378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RxDDowjZ5cI/AAAAAAAAAEs/X2Ax1j4HeM0/s320/logo+copy.jpg" border="0" /></a><br />gün geçtikçe kendimi de eşıyorum galiba...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-5644909598447051723?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-37206710497897671842007-10-11T11:44:00.000-07:002007-10-11T11:49:28.290-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/Rw5wHQjZ5bI/AAAAAAAAAEk/GElrLDazg1A/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120153096371692978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/Rw5wHQjZ5bI/AAAAAAAAAEk/GElrLDazg1A/s320/Untitled-1.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br />yeni logo yaptım...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3720671049789767184?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-46119767407887756512007-10-03T18:33:00.000-07:002007-10-03T18:34:52.705-07:00Her hangi bir kış sabahı… İzmir…<br /><br />Arabaların giremediği çok dar ve bir o kadar da dik olan yokuştan kömür dumanları arasında yüzü belirir. Öksürür. Söylene söylene tırmanır yokuştan. Kesin sağ bacağı “çekmeye” ve “artık ihtiyarlamaya başlamıştır”. Eğer çok yakınından geçmezseniz duyamazsınız söylediklerini. Kelimeler sanki gizli bir şeyi imliyormuş gibi çıkar her daim ağzından. Bazen onu duymak için kulağınızı ağzının içine sokmanız gerekebilir.<br /><br />Yokuşların sonuna doğru iyice öne doğru eğilmiş olan vücudunu ve ellerini diz kapaklarında görebilme ihtimaliniz yüksektir. Eğer göremediyseniz meraklanmayın. Nasıl olsa “polis okulunun” önündeki direkte mutlaka duracaktır. Elini kazağının yakasından sokup gömlek cebindekini kısa samsunu çıkaracaktır. Pazardan beş tanesi bir milyon olan çakmaklardan biriyle yakacaktır baba yadigarı Samsun “cigarasını”. İlk nefesten sonra öksürecektir.<br /><br />Polis okulunun önündeki düzlükten aşağılara mahallelinin deyimiyle “çukura” bakıp içer “cigarasını” zafer kazanmış bir kumandan edasıyla. Sigara biter ve arkasına basılı pazar malı, deri görünümlü ayakkabısıyla ezer onu. Sonra yokuş aşağı “son durağa”. Bu noktadan sonra yokuştan aşağıya yuvarlanacaktır. “Pala’nın Yeri”nin önünden geçer, Gürçeşme Karakolu’ndaki nöbetçiye bakar, bakarken üzerini düzeltir, Yahudi mezarlığını da geçince ikinci mola yeri olan “Ülkü Sineması”na varır. Yola çıkalı yarım saati geçmiştir ve o yürürken yanından sayısız belediye otobüsü geçmiş ve o sayısız defa öksürmüştür. <br /><br />Ve son durak mermer atölyesi… Soyunur ve iş elbiselerini giyer. Soyunduğu ile giyindiği arasındaki yedi farkı bulmak imkansızı aramak gibi bir şeydir. Göze çarpan tek farklılık iş elbiselerinin beyaz tozla kaplı olmasıdır.<br /><br />Mesai başlamıştır ve ilk on dakika içinde vücudunun elbiseden korunmayan yerleri de artık elbise gibi bembeyazdır. Bu on dakika içinde sayısız öksürük artık ne onu ne de patronunu rahatsız etmemektedir. Bu konudan tek şikayetçi olan “on küsur” yıllık karısıdır. On küsur yıllıktır çünkü kendisi böyle demektedir. Oysa evleneli tam tamına on dört yıl olmuştur.<br />Ön dört yıl içinde iki ev değiştirmiş ve hiç ev eşyası almamıştır. Kirasını ay sonunda zoru zoruna denkleştirip verdimi ondan rahatı yoktur. Artık “Pala’nın Yeri”ne gidip kendine rakı “bayana” da bira görünümlü elma suyu ısmarlayabilir. Zaten haftada sadece üç güncük kendine böyle bir özgürlük tanımıştır. Bunda ne vardır ki. Bu birahane karı dırdırı ve patron gürültüsü olmayan tek yerdir. Ayrıca kandil gecelerini öğrendiği yerdir de. Bayramın geleceğini de iş yerinde paraları ödenmediği için söylenmeye başlayan iş arkadaşlarından öğrenir her zaman. İstiklal marşını da TRT’nin kapanışında öğrenmiştir zaten. Yazması çok az okuması ise yazmasına göre daha kuvvetlidir. Okula neden gitmemiştir bilmez hatta düşünmez de. Şu anda on iki yaşında olan kızı kaça gitmektedir onu da bilmez. Siyasete bulaşmaz. Bildiği tek parti vardır. O da “ekmek” partisidir.<br /><br />Mesai biter… Akşam karanlığı basmıştır. Geldiği yoldan yürür. Gelişine göre daha uzun sürer yolculuğu. Daha yavaş yürür. Yorgunluk demez buna “yaşlılık” der gene… Evine inen son yokuşta tamamlanınca gün içindeki ikinci gülümseme belirir yüzünde. Eve girer. İki çeşit yemek ziyafetinden sonra yıkanır. Eğer haftanın şanssız dört gününden biriyse koltuğa gömülür, çayını içer, karısının dırdırını dinler ve televizyona bakarken uyuyakalır fakat o şanslı üç günden biriyse birahanenin yoluna tutar. Rakısını içer uykusu bastırınca da evine döner. Toplasak yılda beş yüz cümle kurmaz. Kurdukları da zaten pek duyulmaz.<br /><br /><br /><br />Herhangi bir bahar sabahı… İzmir…<br />Aynı…<br /><br /><br />Herhangi bir yaz sabahı… İzmir…<br />Aynı… Tek fark fuar… Kemer tren istasyonu önünden Basmane tarafına dönen otobüsün camından “erkek”liği öğrendiği yerleri görür. Kerhane… Büyük Sinema… İpek Sineması… Erkekliğini hatırlar belki… Hatırlasa da yatağın soğuk tarafı onundur… Aynı… <br /><br />Herhangi bir sonbahar sabahı… İzmir…<br />Aynı…<br /><br />Herhangi bir kış sabahı… İzmir…<br />Den den…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4611976740788775651?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-16479026047386719112007-10-01T18:43:00.000-07:002007-10-01T18:51:14.026-07:00- gibi bir noktada sonsuz...<br /><br />- gibi bir noktada uzak...<br /><br />- gibi bir noktada "sayın"...<br /><br />kelimeler kadar anlamsızdır bütüne ulaşmak...<br />kendini gizlemek, birilerini saklamak...<br /><br />susmak faili çoktan bilinen bir eylemdir. sonucunda cinayet yoktur...<br /><br />iki dudağın arasındadır bazen sevgi...<br />bazen de susarak anlamak, anlaşmaktır...<br /><br />en önemlisi beraberliktir. varolana, varolacak olana...<br /><br />yarına bir yemindir bir olmak...<br /><br />yek vücut olmak,umudu doğurmak ... mezarlılardan çıkarıp onu, dinlendirmek geleceğin güzel günlerinde...<br /><br />burada başlıyor işte bir olma...<br />sonrasında bir olma ve heyecan...<br /><br />işte bu yalan. heyecan yaşayamayacak kadar yaşlı benim gözlerim. yakını görmekte hala usta ama uzağı seçemesemde... işte burada başlıyor sevgi belki de buraea bitiyor...<br /><br />ama şu gerçektir ki...<br /><br />ben "bizi" anlayabildiğim sürece varım...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1647902604738671911?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-89565083355217371102007-09-30T17:33:00.000-07:002007-09-30T17:34:38.082-07:00sevgi, mülkiyet ve şeyleşme üzerine bir yazı hazırlamaktayım... en kısa zamanda (ki yarın büyük ihtimalle) burada olacaktır...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8956508335521737110?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-78197099423718526852007-09-28T15:58:00.000-07:002007-09-28T16:10:51.971-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/Rv2JpQjZ5aI/AAAAAAAAAEc/UyqIeP-7CqM/s1600-h/0018_maenads.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5115396093673858466" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/Rv2JpQjZ5aI/AAAAAAAAAEc/UyqIeP-7CqM/s200/0018_maenads.gif" border="0" /></a> <span style="color:#ff0000;">-gibi</span> <div><div>yapmaktır benim işim,aşım,ekmeğim...</div><br /><div>3 eş zamanda çekimi işimin:</div><div><span style="color:#ff0000;">Dram - Drum - DRUNK...</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7819709942371852685?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-78326570287030536932007-09-24T18:08:00.001-07:002007-09-24T18:08:45.460-07:00herşeyin girdiği kabın şeklini aldığı bu likit dünyada öz'den şaşmamak adına;<br /><br />kalın tüm gitmeyenler...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7832657028703053693?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-37672595969325987752007-09-24T17:43:00.000-07:002007-09-24T17:57:25.903-07:00<ul><li>oyun</li></ul><br />dilimin dine bulaştığı küfür!<br /><br />ramazan topunun halısaha izdüşümü<br /><br />-gibi<br /><br /><br />dokuz taşın önce mini minare betimlemesi<br /><br />-gibi bir çocuğun ilk enstrümandan sesidir taşın camı yarması<br /><br /><br />cami halılarıyla çalınmıştır dokuz taşın yedisi<br /><br /><br />akşam...<br /><br />annelerin ezana ayarlı guguk kuşu temsili<br /><br />oyun bitti!<br /><br /><ul><li>oyuncu</li></ul><p> </p><p>kimliğini içinde bir yerde çalan mızıka virtüözü</p><p>-gibi bir kulağın içe bakan günebakan hali...</p><p>ışık</p><p>ses</p><p>beden</p><p>sahnesizin yangın halindeki ilk dumanı</p><p> </p><ul><li>oyun.cu</li></ul><p> akşam olduğu için karanlık</p><p>-gibi nefretten bir kale</p><p>oyunun bir oyuncu tarafından icra edilemeyecek kadar olan</p><p>-gibi en masum hali</p><p>oynamak,oyna.mak / oyunamak,oyun.amak</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-3767259596932598775?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-7596603623484010182007-09-24T17:28:00.000-07:002007-09-24T17:41:52.598-07:00(bu bir heyecan olmalı tanrım)<br /><br />yine yeniden bir buz dağının arasında kalan bir kuşun hikayesi gibi...<br />çırpınan...<br />ellerimin altında<br />dokun...<br /><br />hisset...<br />dokun<br />rüzgarı dinle<br />sessiz...<br /><br />deniz emin ol ki şahittir yazılacak olan tarihe...<br /><br />yeni yinelemelerimin şerefine...<br /><br />dilimin divit ucunu "votka" hokkasına batırarak susuyorum saçlarının gölgesinde...<br /><br />burdayım işte evenin bu ucunda<br />bir denizde gölgelere bakayazdım...<br />ben baki kalana yazdım...<br /><br />susmamak şartıyla...<br /><br />iyi ki doğdun<br />"güneş"<br /><br />gündüzün de gecem kadar aydınlık olsun...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-759660362348401018?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-7968966749985457452007-09-16T16:47:00.000-07:002007-09-16T16:54:06.589-07:00işte burada. bir olma eyleminin yalan-yanlış yansıması...<br /><br />hayat satıraralarında hatta tek bir kelimde...<br /><br />bilinebilir herşey eylemle ya da sözle anlaşılabilir...<br /><br />gibi ufak bir anektod hayata ve bana ve dahilimde herşeye...<br /><br />dil ucu kadar yakın tarih. bir o kadar uzak bir coğrafya. atlasa girbilir tarih. kanla yaıldığı sürece hayat...<br /><br />güzel bir o kadar serüven olacaktır!<br /><br />dilimin divit ucunu rakı hokkasına batırarak haykıyorum tüm irinimi...<br /><br />"beklemek yanılgının yangın halindeki telaşıdır. beklemek bir garın çöplüğüdür. beklemek bir sınır ötesi endişedir. beklemek ertelemenin provasıdır.<br />bekleme... gel.. ya da git...<br />iddaları kaybeden hayasız ve rüyasız bir düş benimki..."<br /><br />tümevaran tüm herşeyimle...<br /><br />benle kal...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-796896674998545745?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-28388858579759427762007-09-15T17:31:00.000-07:002007-09-15T17:33:09.196-07:00Küçüğüm daha çok küçüğüm<br />Bu yüzden bütün hatalrım<br />Öğünmem bu yüzden Bu yüzden kendimi<br />Özel önemli zannetmem<br /><br />Küçüğüm daha çok küçüğüm<br />Bu yüzden bütün saçmalamam<br />Yenilmem bu yüzden<br />Bu yüzden kendime hala güvensizliğim<br /><br />Ne kadar az yol almışım<br />Ne kadar az<br />Yolun başındaymışım meğer<br />Elimde yalandan kocaman rengarenk<br />Geçici oyuncak zaferler<br /><br />Küçüğüm daha çok küçüğüm<br />Küçüğüm daha çok küçüğümBu yüzden bütün korkularım<br />Gururum bu yüzden<br />Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım<br /><br />Küçüğüm daha çok küçüğüm<br />Bu yüzden sonsuz endişem<br />Savunmam bu yüzden<br />Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2838885857975942776?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-71481698645359227692007-09-12T13:34:00.001-07:002007-09-12T13:35:16.000-07:0011 ayın sultanı ramazan başlamıştır.<br /><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">YAŞASIN YEMEK YEMEK!!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7148169864535922769?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-77527377342233974152007-09-12T02:34:00.000-07:002007-09-12T02:47:54.168-07:00<div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;"><strong>F.Ş.Z.M</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:0;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong></strong></span></span> </div><div align="center"><span style="font-size:0;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong></strong></span></span> </div><div align="center"><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>12 EYLÜL 1980 - 12 EYLÜL 2007</strong></span> </span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-size:100%;">HALA KAPIYI ÇALAN BİR ŞEY Mİ VAR</span></strong><br /></span></div><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/Ruey-lcvXbI/AAAAAAAAAA8/pubqb-kIn1g/s1600-h/12.JPG"></a><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109250078391885282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/Ruez4FcvXeI/AAAAAAAAABU/PUH56yvN-AQ/s400/12.JPG" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7752737734223397415?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-87363602113825756222007-09-09T17:34:00.000-07:002007-09-09T17:39:02.714-07:00bu saatlerden sonra yazma işini tarihe havele ediyorum. tarih yaşanılan şu anı kaydedip yarın, bana done verecek. umarım yarın bugüne yakışık'alır. yoksa bu gün tekrardan alevlenen umut ışığı kaybolur...<br /><br />çok saol varlığın için. çok saol hayatımda bir yer aldığın için.<br /><br />herşeyden öte...<br /><br />HOŞGELDİN...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-8736360211382575622?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-25843222513431354602007-09-06T16:24:00.000-07:002007-09-06T16:44:41.683-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RuCOD7xv_lI/AAAAAAAAAA0/ICJBzK_yNw8/s1600-h/apoooo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107238175675252306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RuCOD7xv_lI/AAAAAAAAAA0/ICJBzK_yNw8/s320/apoooo.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RuCNzLxv_kI/AAAAAAAAAAs/Io55Zb9UnUM/s1600-h/apoooo.jpg"></a><br /><br /><div><br /></div><div><em>ordasın evrenin bir ucundasın işte</em></div><div><br /></div><div><em>kalbi kırık palyaço</em></div><div><br /></div><div><em>gülsen kan damlıyor içinin taşlarına</em></div><div><br /></div><div><em>bir daha söndürülecek yangınlar çıkarma</em></div><div><br /></div><div><em>v.ç</em></div><div><br /><br /><br /></div><p></p><div><br /></div><div></div><div>buradayla oradanın arsında kalan organik toprak parçasında tutunan bir solucanın soluk alıp verdiğini duyuyorum. ses yok. sesim yok! tanrım bu bir işkence olmalı. </div><div></div><div>zamanın atlaslarla değiştiği bir dünyadan yazdığım tüm kelimer anlamsızlığa tutunuyor. anlatılacak o kadar çok zaman ve yer var ki... ama bunları anlatacak bir alfebe bulmalıyım kendime. bir salyangoz gibi kabuğunun içinde yaşlanmak, yaşamak, yasaklamak, yasaklanmak, kaybolmak gibi eylem maskeli mastarlı kelimelerle giydirmek kendini. </div><div></div><div>korkuyorum. yumurtalı bir ekmeğin olmadığı andaki gibi korkuyorum. şiirler kadar korkuyorum. yazdıklarımdan korkuyorum. içimde benimle büyüyen başka bir şey olandan korkuyorum. değişmekten, şimdide olamamaktan, kendimi kaybetmekten, kolumdaki yaraların iyileşmesinden, sigaramın bitmesinden, rakımdaki buzun ermesinden... korkuyorum. </div><div></div><div>bulduğum her rahmin gölgesine sığınmama bir anlam arıyorum artık. bir yere ait olamamak denilen şeye de kılıf bulmalıyım. </div><div></div><div>acılarım yok. acılarım yok! tanrım nasıl tanımlamalı insan kendin? bir pantolon değilim defolu olayım. son kullama tarihim yok. kullanma klavuzum bir bir romorkör eşliğinde ölüme gitmek olur sadece...</div><div></div><div>sadece denilebilecek tek şey varmış gibi. </div><div></div><div>yaşamı seviyorum. sadece seviyorum ama...</div><div></div><div>yazmam yaşama karşı aldığım en büyük kalkanım. yazmasam yalan söyleyeceğim. o yüzden sadece yazıyorum.</div><div>o yüzden yazdıklarım sadece söz...<br /><br /></div><p></p><div> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2584322251343135460?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-68771291991721043072007-09-06T10:39:00.000-07:002007-09-06T14:44:49.006-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RuA_5bxv_gI/AAAAAAAAAAM/po7WLhz7TQ4/s1600-h/25.01.2007streety.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107152233379659266" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_oCRHr1AN6m0/RuA_5bxv_gI/AAAAAAAAAAM/po7WLhz7TQ4/s320/25.01.2007streety.jpeg" border="0" /></a><br /><div>ellerime bulaşan bir nehir var<br />kendi gölgemi göremediğim.(yüzümü birebir gördüğüm)<br /><br />işte bir dünya<br />basit bir hikaye konusu.<br /><br />kendi gölgesine tapınan bir kadın<br />nergis çiçekleri gölgesinde.<br /><br />kendi varoluşlarına bulaşmış kentin akşam ışıkları<br />bu ışıklarda kendi gölgelerini ağırlayan insan resimleri<br /><br />her günüm bir kentin güncesini okuyarak...<br />kendini bile tanımlayamamış insan öyküleri<br />hep kendi varoluşlarına en az bir ikinci arayanlar...<br />işte buna yeni neslin “nihilizmi” diyor pek de eski olmayanlar...<br /><br /></div><div>ulan bu kentin hiç de öyküsü yokmuş gibi...<br />onca sorunun üzerine aptal varoluş kaygıları.<br />bilinçlerinde ve nehir kıyılarında kendi yüzlerine bakamayanlar...<br /><br />hep şahit...<br />ölümlerine<br />doğumlarına<br />aşklarına<br />tuvalete gidişlerine<br />kendilerine.<br />hep şahit gerekli...<br /><br />kendine gelen bir alkol dalgasından sonra<br />sabah ilk kez aynaya bakan yüzlerine<br />tükürmek bu kentin kedilerine görevdir...<br /><br />ben sıkıldım bu aptal kaygılardan.<br />“benim acılarım dünyanın en küçük acılarıdır<br />ve<br />inan ki benim varlığıma asla şahit olma”<br /><br />bırakalım bu aptal kaygılarda yüzen mastürbasyonlu beyinler<br />yüzlerine bakamadıkları nehirlerde el ele boğulup gebersinler<br /><br />ben de bu aptal ritüele şahit olursam da<br />kentin tüm kedileri beni delta ağızlarında<br />kendi varoluşumu kanıtlamaya çalıştığım dilimi ve bedenimi<br />yakıp küllerini izmir’in semalarına serpsinler...<br /><br />bırakalım da herkes kendi şahidini bulduğunda intihar etsin...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6877129199172104307?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-47103785761188900432007-08-23T10:19:00.000-07:002007-08-23T10:23:22.067-07:00baharda asılı kalmış yüzleri<br />insanlar...<br />uçurtmalar gibi yüksek tellerde<br />gerilimi bacak aralarından aşırıp gözlerine çekmişler.<br /><br />bahar olmaması ne kötü.<br /><br />hiç bir çiçeğin açamayacağı<br />ama<br />her bir çiçeğin solabileceği<br />soğuktan yüzlerin atlası...<br /><br />kültablalarında uyanan bir kent.<br />izmaritten ve başı boş köprülerden<br /><br />iki kat arasına sıkışmış meyhanelerden<br />çıkıp gurup vaktini gölde geçiren esmer romantikler<br />gördüm.<br /><br />ankara'da bir akşam vakti<br />denizin göle düşüşünü gördüm.<br />gözlerim gördü.<br /><br />ankara'da bir akşan üstü<br />tüm kuşlar gölde boğuldu<br />ben öldüm...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4710378576118890043?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-52203385732050953582007-07-29T03:27:00.000-07:002007-07-29T03:33:35.079-07:00<div align="left"><span style="font-size:85%;"><em></em></span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;"><em>oğlum deniz'e ve de yeni kızım Irmak'a....</em><br /></div></span><div align="left">...</div><div align="left"></div><div align="left">inanılmaz gecelerde doğdunuz ikiniz. adınızı dahi bilmiyorum. kızım<br />ırmak...<br /></div><div align="left"></div><div align="left">sessizlik.<br />doğrulup sakala giden el tanesi.<br /></div><div align="left">"sizden ötesine herkese bir küfür"<br /></div><div align="left"></div><div align="left">inanılmaz gecelerde doğdunuz ikiniz. adınızı dahi bilmiyorum. oğlum<br />deniz...<br /></div><div align="left">sessizlik.<br />doğrulup kapı koluna giden el tanesi.<br /></div><div align="left">"sizden ötesine herkese bir harf."<br /></div><div align="left">inanılır gecelerde doğdunuz hepiniz. adınızı tek tek biliyorum. hepiniz<br />siz olan onlar ve tüm ötekiler- bir biri içinde tanımlanabilen ve her zaman bir ikinci şahit bulup varlıklarına inananlar- tanrının tüm işe yaramazlığını giyinen ve bu halleriyle bile -çıplaklık yasak çünkü- yok olan her gün kendi varoluşsal tartışmalarında.<br /></div><div align="left">sizler.<br /></div><div align="left">çığlıklar...<br />doğrulup pencere önünde kitlesel intihar ritüelini izleyen bir tek göz.<br /></div><div align="left">sizden ötesine çocuğuma bir nefret.<br /></div><div align="left">kırılacak camlar hıçkırıklarınızla.<br />kayıp bir çöplüğün leş kargaları hepiniz.<br />ellerinizi çekin çocuklarımın üzerinden.<br />sizler ölüsünüz.<br />vapur ezdi tüm varlığınızı.<br />çıkın tüm hayatlarımdan. ben ölmek için çok yaşlıyım baba olmaz içinse çok küçük.<br />haydi kırın pencerelerinizi ve birer birer ölün.<br />haydi tanımlayın bana kendinizi.<br />kim varolmak istiyor ha!<br />tartışmalar sadece birer kafiye yığını. kimse kimseyi sevemez. haydi durun ve bakın.<br />yoksunuz işte yoksunsunuz. size hayat denen macerayı vermiyorum. bırakın tek eksiz o kalsın<br />hayatınızda. nasıl olsa hepiniz yaşamış gibi yapmıyor musunuz? ha yaşayamadığınızı bin bir kat<br />yalan ve bin bir kat sözcükle örtmüyor musunuz?<br />çabuk oturun ve cevap verin.<br />bu ellerime bulaşan çocuklar benim değil.<br />kim kaçtı,<br />kime ait ellerimde büyüyen bu bedenler?<br />hayır yalan ben çocuk görmedim. bunlar benim değil. benim hiçim var yok yok yok var yok yok yok yok var yok var.....<br />sonra anlamlarını yitirmeye giden bir el tanesi.<br /></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left">haydi anlam bulun hayata şimdi.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-5220338573205095358?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-22490942462673583102007-07-24T17:28:00.000-07:002007-07-24T17:40:06.288-07:00<span style="font-size:85%;"><strong><em>"ne denebilir ki. sadece insan bir akşamüstü ansızın YORULUR."</em></strong></span><br /><br />Ben sana mecburum bilemezsin<br />Adını mıh gibi aklımda tutuyorum<br />Büyüdükçe büyüyor gözlerin<br />Ben sana mecburum bilemezsin<br />İçimi seninle ısıtıyorum<br /><br />Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor<br />Bu şehir o eski İstanbul mudur ?<br />Karanlıkta bulutlar parçalanıyor<br />Sokak lambaları birden yanıyor<br />Kaldırımlarda yağmur kokusu<br />Ben sana mecburun sen yoksun<br /><br />Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur<br />İnsan bir akşamüstü ansızın yorulur<br />Tutsak ustura ağzında yaşamaktan<br />Kimi zaman ellerini kırar tutkusu<br />Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından<br />Hangi kapıyı çalsa kimi zaman<br />Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu<br /><br />Fatih’te yoksul bir gramofon çalıyor<br />Eski zamanlardan bir cuma çalıyor<br />Durup köşe başında deliksiz dinlesem<br />Sana kullanılmamış bir gök getirsem<br />Haftalar ellerimde ufalanıyor<br />Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem<br />Ben sana mecburum sen yoksun<br /><br />Belki haziran'da mavi benekli çocuksun<br />Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor<br />Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden<br />Belki Yeşilköy’de uçağa biniyorsun<br />Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor<br />Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin<br />Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor<br /><br />Ne vakit bir yaşamak düşünsem<br />Bu kurtlar sofrasında belki zor<br />Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden<br />Ne vakit bir yaşamak düşünsem<br />Sus deyip adınla başlıyorum<br />İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin<br />Hayır, başka türlü olmayacak<br />ben sana mecburum bilemezsin<br /><br /><br />ATİLLA İLHAN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2249094246267358310?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-65611059930042296052007-07-23T18:46:00.000-07:002007-07-23T18:49:19.877-07:00<div align="right"><br /><em><span style="font-size:85%;">“İşte böyle Laz İsmail, işte böyle </span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;">mesele esir düşmekte değil, </span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;"> teslim olmamakta bütün mesele!”<br /><br />N.Hikmet – 1948<br /></span></em><br /></div><div align="left"><br />Söylenecek o kadar çok şey var ki! Ama bu sözler de “geçmişi dövmekten” farksız olacaktır. Durum ortadadır… Aziz Nesin kısmen haklıdır!!!<br /><br />“<strong>Demokrasi</strong>” kazanmıştır… Doğrudur. Bir itirazım yoktur. Sadece zamanın birinde birilerinin “<strong>Demokrasi</strong>” ağacı dikmek (ki gübresini de bol kullanarak) için; iyi niyetli hallerini gördük… O “<strong>Demokras</strong>i” bu demokrasi mi? Küçük oğlan şu repliği de ekliyor olabilir sonuna: “<strong>benim babam demokrasiyi çooooooooook seviyo!</strong>”<br /><br />Demokrasinin “<strong>star</strong>”ları… Ne denebilir ki; bir ampul gibi ışıl ışıl ülkemi aydınlatıyor. Haydi hayırlı işler!!!<br /><br />Lümpenya (ki proletaryanın başkalaşım sonucu hali) kaderini bir şekilde belirlemiştir. Çoğunluk mutludur. Kolay gelsin!!!<br /><br />Neden olmuştur, nasıl olmuştur bir yanadır artık… Olmaması gerekmektedir sonra. Şimdi tam zamanıdır… Belki bizler savrulduğumuz yerlerden başımızı çıkarmak zorundayız. Zorundayız çünkü…<br /><br />“<strong>benim babam demokrasiyi çooooooooook seviyo!</strong>”<br /><br />Sorun büsbütün “<strong>emperyalizm</strong>” sorunudur… Kullanılıp atılacak mendil kurutulup (belki de geri dönüşüm amaçlı) tekrar raflardadır. Güle güle kullanın!!!<br /><br />Florasanlar küresel ısınmada yardımcı etki yaratıyor diye mi acaba “<strong>ampul</strong>” sayısı arttı? Bilinmez…<br /><br />İçimde bir sıkıntı ve karanlık var. 22 Temmuz gecesinin karanlığı yitmeyecekmiş gibi…<br /><br />Ama hala bildiğim bir şey var…<br /><br />“<strong>Teslim olmamakta bütün mesele</strong>”…<br /><br />Vatana millete hayırlı olsun!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6561105993004229605?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-15324190671980288512007-07-17T18:21:00.000-07:002007-07-17T18:27:20.386-07:00Kırmızı<br />öfkenin bir anlamı olmalı<br />yazılmalı bir yerlere tarih<br />bacak arasında açan bir kaç sözcüğün elleri...<br />Dişiliğinin bir anlamı ve bütünlüğü olmalı...<br />Kaybedilmeye değer en güzel yerinde<br />öfkenin bir anlamı olmalı<br />ağız boşluğunda dağılan bir rüzgâr<br />kelepçeli bir sigara kutusu<br />mektup parçası<br />açılıp gizlenen bir sanal nesne<br />kırmızı<br />öfkenin her hangi bir anlamı olmalı<br /><br />minnacık bir bedenin gölgesi bu kadar korkunç olamaz<br />bu kadar iç acıtıcı<br />bu kadar mide bulandırıcı<br />bu<br />gece<br />intiharın peşinde bir çift gölge<br />olmayacak kadar küçük eller<br />ve<br />olmayacak kadar büyük dünya<br />öfkenin bir anlamı bulunmalı<br />kanamadan daha kırmızı...<br /><br /><br /><br />Öfkenin bir anlamı olmalı<br />kanamadan daha kırmızı...<br /><br />08.15<br />uyandım. İlk kez yanımdaki kadını tanımadım. Güzel. Şimdi bir sigara içme vakti diye geçirdim<br />içimden. O içini çekti. Yatağın soğuk kısmına çevirdi minik bedenini. Duvara baktım. Geceki hiç bir leke yoktu. Birden okul zili çaldı. Pencereye binlerce cümle çarptı. Omzuna dokundum. İçimde kimse yoktu. Yataktan çıktım. Ayaklarım altında ezilen parke çığlık attı. Nefes aldım.<br />İlk kez nefes aldım.<br />Ben ilk kez nefes aldım.<br /><br />09.15<br />otobüs durağında iki kız bana baktı. Gülümsedim. Bir araba sinyal lambasını yaktı. Otobüsler geçti önümden. Numaralarına bakmadım. Islık çaldım. Dudağıma yapışmış sigarayla ıslık çaldım. Elimi kot montun cebine attım. Kendimi gıdıkladım. Karşıdaki kızın dudaklarına baktım. İnceledim tüm kıvrımlarını. Soğuktan çatlamışlığını, yarım kalmış rujunu... Dudaklarımı ıslattım. Geç kaldım.<br />Çok kez geç kaldım.<br />Ben ilk kez geç kaldım.<br /><br />10.15<br />otobüs durağı boşaldı. Yürüdüm. Afişlerin önünden geçtim. Bu hafta ilk kez bir yere gitme isteği<br />uyandı içimde tak başıma. Telefonum çaldı. Açtım. "gelmeyeceğiz" dedim "ama ben gelebilirim"i de ekledim. Çok mutlu oldum. Telefonu kapadım. Otobüs durağı bulup oraya kuruldum. Otobüs geldi. Durdurmadım. Sigaramı daha yeni yakmıştım. Yürüdüm gene. Ayaklarım yeri hissetti. Ben yürüdüm.<br />Birçok kez yürüdüm.<br />Ben ilk kez yalnız yürüdüm.<br /><br />12.15<br />varyanttan konak'a baktım. Bir minarenin gölgesinde çay içtim. Yeşile dolandı gözlerim. Telefonum çaldı. İçimde kimse yoktu. Açtım. Karşıdaki amcaya uzattım telefonu. "alo" dedi. Amca bana baktı. Meşgul sesi... Okumuştur dedim yazdıklarımı. Orayı terk ettim.<br />İlk kez terk ettim.<br />Ben ilk kez terk ettim.<br /><br />00.15<br />evin balkonundan geçen arabalara bakıyorum. Bira hafif bir rüzgâr yaratıyor içimde. Telefonda<br />bilmediğim bir numara çeviriyorum. Kim açıyor bilmiyorum. "seni seviyorum" diyorum. Kapatıyorum telefonu. Yalan söyledim.<br />Yalan söyledim.<br />Ben ilk kez yalan söyledim.<br /><br />03.15<br />yazıyorum. Çeyrek asrın yakın tarihini betimliyorum. Duvardaki posterde bir kaç hüzün ve renk görüyorum. Sigaramı söndürüyorum. Bir kadın düşlüyorum. Bir kadını düşlüyorum.<br />Kadın düşlüyorum.<br />Ben ilk kez kadın düşlüyorum.<br /><br />05.15<br />sigaramı içiyorum. Tatminim en üst noktada. Bitiyorum yazıyı. Kaydetmeden kapatıyorum<br />bilgisayarı. Neşeliyim. Gülüyorum. Uyuyorum.<br /><br />08.15<br />uyuyorum hala...<br /><br />09.15<br />uyumaya devam ediyorum...<br /><br />10.15<br />çalan telefona "meşgul" olarak yanıt veriyorum. Uyumaya devam...<br /><br />12.15<br />çayımı içiyorum. hiçbirşey yapıyorum. Telefonumun piliyle oynuyorum. Neşeliyim. Ben bugün<br />hiçbirşey yapıyorum sadece...<br /><br /><br /><br />Günlerden herhangi biri...<br /><br />08.50<br />gitti. Gitti. Gitti. Gitti.<br /><br />09.50<br />ömrüm uzadı. Mektuplara tutundum. Sigaramı tuttum. Ellerimde hissetim. Her şey karardı. Hava da. Yazmanın bir anlamı bulunmalı.<br /><br />10.50<br />kahvemi soğumuş bir şekilde içtim. Kahvemin dumanlarına geç kaldım. Düşündün. Devam ettim düşünmeye. Bekledim. Hala bekledim. Aramasını. Telefonun pilini yerine yerleştirdim. Yoktu.<br /><br />12.50<br />gazeteyi açtım. Onu aradım. Saçmaladım. İçimde birilerini aradım. Elimdeki kandili içime düşürüp bir yangın çıkarmayı umdum. Beceremedim. Belki dedim. Acı çekmekten başka şeylere bağımlı olmaya başlamalıyım. Ama yine de o yoktu.<br /><br />15.50<br />başka görüntülerle kendimi dölledim. Ellerimi bedenimde bir böcek gibi dolaştırdım. Seni aradım. Güldüm. Çünkü ellerin hiç bana tutunmadı ki. Saçma dedim. Yine yaptın işte. Aptal adam. Onun senin için en iyiyi yaptığını düşledin ve tümceleri ona göre yazdın. Aptal adam.<br /><br />16.50<br />beklemiyorum. Çünkü gelmek ona yakışmaz. Daha gerçek bakabiliyorum. Yaşasın. O hiç o olamadı diye düşünüyorum artık. Yazdıklarımın kurmacası gerçeği aydınlatıyor. Yazmak çoğu zaman yalan söylemektir kendine. Fantazyaların arasında boğulmaktır.<br /><br />19.50<br />sen dediğim şeyi yazdığımı anladım. Sen sadece bir çatı ya da bir harf yığınıydın. Senden en<br />muhteşemi yaratmaya çalıştım. Olup biten her şey zihnimin bana sağladığı en büyük avantaj.<br />Yoktun aslında. Kızdığım, sinirlendiğim sen değil içimdeki beni çiftleyendi. Bunu daha iyi anladım.<br /><br />23.50<br />her şeyi anladım. İntihar etmeliyim dedim. Güldüm. Yeni bir fantazya. Komik. Hayatımın ne kadar komik olduğunu tartışıyorum şimdi.<br /><br />03.50<br />uyumaya çabalıyorum. Yatarken yazmak gerçekten zor. Uyumalıyım. Sen uyumuşsundur bile.<br />Bakayım bir sana. Uyumuşsun işte. Sırtın gene bana dönük. Ellerin kenetli. Bak şimdi sana neler yaptıracağım. Yüzünü bana dön. Döndün. Dudaklarını arala. Araladın işte. Şimdi beni öp. Öpmeye çalıştın. Ben çoktan uyudum. Keyifli bir oyun.<br /><br />08.55<br />satranç oynamaya karar verdim. Siyahlar ben beyazlar da ben. İşte en sonunda anladım. Herkes kendi oyununu bir şekil içinde kendisiyle oynuyor.<br /><br />09.55<br />senin sadece bir et yığını olduğunu anladım. Evet hastayım. Hastalıklıyım ve bunu seviyorum. Seni de seviyorum. Bir bedene değil ama tutkum. Kendime. narkisos oldum. ekho mu arıyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1532419067198028851?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-17827492039885768852007-07-17T17:57:00.000-07:002007-07-17T18:02:13.452-07:00<p><em><span style="font-size:85%;">tırnaklarına acıyı geçirip, günışığında sigara içenlere…</span></em><br /><br /><br />geç oldu<br /><br />kapat içinin ışıklarını<br /><br />uyu<br /><br />sabah ve keman<br /><br />sesi kısık bir düş<br />bir jazz melodisi<br />kadın sesi<br /><br />gece<br />yitik bir plaktan ses beklemek<br /><br />uyu<br /><br /><span style="font-size:180%;">.</span> blues<br /><br />yansımalar<br /><br />ayna<br />—kırık bir yansıma—<br /><br />boş sigara kutusu<br />—hiçliğin maddesel yansıması—<br /><br />ucu yanık kibrit<br />—eksik bir ateşin üşümesi—<br /><br />kahve fincanı<br />—dünbugünyarın. karanlık yansıma—<br /><br />ojeli parmak<br />—mor. koyu mor. kırılacak bir cesedin küçük elleri—<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">.</span>Jazz<br /><br />sayıklamalar<br /><br />kıpırtısız su<br />nefesin rüzgâra karışma anı<br />daha ateş yanmamıştı<br />—yangınların tadı eksik—<br /><br />cesetten bir mabet<br />ıslık çalan piyano gürültüsü<br /><br />ben ıslık çalamıyorum<br />sen de<br /><br />alkole bulanan bir çift göz<br />—siyah kalemle yazılır tarih ve çizilir sınır—<br /><br />kesilir martı çığlıkları<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">.</span>rock<br /><br />arzulama<br /><br />taksilerin gündüz tarifesi öncesi<br />sarı ışık arası hız<br />alkol<br />bol duman<br />yorgunluk<br />kanayan bedenler<br /><br />acıyor tenin<br />kırılıyor tırnaklar<br /><br />seni tanıyorum<br />ismini ezbere biliyorum<br />dudak<br />sözcüklerin tıkanıyor içimde bir yerde<br /><br />acıyor bedenin<br />kırılıyor tırnaklar<br /><br />her söz anlamını devrediyor<br />boşluk<br /><br />oyun oynamak için küçük bir sahne bedenin<br />teninin pembesi bir tül gibi düştü içimde bir yerlere<br /><br /><br />acıyor bedenin<br /><br />acıyor bedenim<br /><br />acıyor tarih<br /><br />kırılıyor camlar<br /><br />kırılıyor tırnaklar<br /><br /><br /><br /><em>kaç tane kurşun asker hafifletir acıları<br /></em><br /><br /><span style="font-size:180%;">.</span>veledizina<br /><br />sokakta bir kedi gölgesine sığınmış bir çift el<br /><br />balıklarla büyüyen çocuklar<br />kızıl bir senfoni<br /><br />minik bir bedenin acılarıyla açılmaz kapılar<br />yakasında bir kırmızı karanfil<br />endülüs’te açan bir esmer acı<br />ışıklar sönük<br /><br />bomboş bir uzam yaşamak<br /><br />yarın gelecek<br />uyumadan önce her ceset gibi<br /><br />maviye boyalı cümleler<br /><br />renkler sararmış<br /><br />bir betimleme<br /><br />sonrası yok<br /><br /><br /><br />geç oldu<br /><br />kapat içinin ışıklarını<br /><br />uyu<br /><br />sabah ve keman<br /><br />sesi kısık bir düş<br />bir jazz melodisi<br />kadın sesi<br /><br />gece<br /><br /><br /><em>yitik bir plaktan ses beklemek<br /><br />yarına yakışmaz bir betimleme</em><br /><br /><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">NİSAN’06</span></em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1782749203988576885?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-42565709139337954162007-07-17T17:53:00.000-07:002007-07-17T17:55:14.148-07:00<em>“Irmak ve Deniz olacak isimleri. Kâğıt helva da alacağız onlara ama şeker yedirmeyeceğiz. Tüm pazar günümü onlarla geçireceğim. Hem ikisine de kâğıttan gemi yapmayı öğreteceğim. Deniz’e oyuncak da olsa silah almak yok. O kamyonlarla oynayacak. Irmak, Ayşegül okuyacak. Karton bebeklere kâğıt elbise giydirecek.”</em><br />“Şu elbiseyi giyin lütfen.” Titreyen elleriyle hemşirenin ellerine değmemeye özen göstererek aldı koyu yeşil elbiseyi. Kalbi, göğüs kafesini zorluyordu. Yutkunmaya çalıştı. Olmadı. Yürüdü. Yine yutkunamadı. Gırtlağına çökmüş bir çöl sıcağı hissetti. Kapıyı kapattı. Mavi elbisesini çıkardı. O an gökyüzü yüzüne çöktü. Gırtlağındaki kuraklığı tuzlu bir suyla giderdi. Sütyeninin arasına iliştirdiği göğüsleri sudan yeni çıkmış bir balık gibi çırpınıyordu. Gene yutkunamadı. Dışarı çıktı. Az önceki sesi duydu. “Buradan lütfen.”<br />İçinde binlerce kelime bir birine çarparak yok oluyordu. Başının ağırlaştığını hissetti. Sesleri net duyamıyordu. Görüntüler sabit değildi. Bir odaya girdi, bembeyaz bir odaya. “Ölmek ya da öldürmek” dedi kısık ve acı bir sesle. Havada bir yerde asılı kaldı sözcükleri.<br /><em>“Irmak ve Deniz olacak isimleri. Kâğıt helva da alacağız onlara. Kâğıttan gemi. Silah yok. Ayşegül. Kâğıt bebekler. Kâğıt elbise. Lanet olsun her şeye. Sana da. Kaltak. Seni seviyorum. Irmak ve Deniz olmalı isimleri.”</em><br />Beyninin içinde yankılanan bu tok sesi silmek istedi. Beceremedi.<br />“Hanımefendi lütfen şöyle oturun. Bacaklarınızı ayırın ve şu iki demire yerleştirin.” Demirin soğukluğunu hissetti aniden. Göz kapakları açılıp kapandı. Karşıya bakmaya çalıştı. Uçsuz bir yeşildi gördüğü. Bacaklarında bir sıkılık hissetti.<br /><em>“Kemeri nereye sakladın. Kaltak. Oyuncak silah almak yok. Para yok. Yok. Allah belanı versin. Irmak, Ayşegül okuyacak. Seni seviyorum. Yetmiyor. Ters yapacağız bu gece. O ellerini kırarım senin. Ağlamayı kes. Ama şeker yedirmeyeceğiz.”<br /></em>Kaval kemiği üzerindeki morluğu sıkıştırdı kemer. İçinde birçok kelime göğsüne hücum etti. Yutkunmaya çalıştı. Beceremedi yine. Sesler birbiri içine geçti. Başının uyuştuğunu hissetti. Olduğu yerden göç etti düşünceleri. Hemşirenin enjektörü yere düşürdüğünde çıkan sesi duymadı. Göz kapakları iki sevgilinin kucaklaşması gibi sarıldılar birbirlerine. İçinde, en çok kanayan yerinde bir acı hissetti.<br /><em>“Korunmak mı? Irmak ve Deniz olacak isimleri. Sen de istiyorsun biliyorum. Artık vakti geldi. Seni seviyorum.”</em><br />İçinde o geceki gibi bir yabancı hissetti. Gözlerini açmaya zorladı. Yeşilde boğuldu gözleri. Olmadı. İçine bir çift göz baktı. “Ölmek ya öldürmek” dedi. İçinde yankılandı ses. Dişiliğinin uyuşmasıyla bir serinlik filizlendi içinde.<br /><em>“Irmak ve Deniz olacak isimleri. Kimse dokunmayacak onlara, onlar da kimseye. Kimsenin el izi olmayacak üzerlerinde. Kimse ezemesin diye okuyacaklar. Okuyacaklar ki bizim gibi olmasınlar. Kaltak. O ellerini kırarım senin. Seni seviyorum.”<br /></em>İlk kez başkaları dokunuyordu kadınlığına ve onlara. İçinden onlar çekilip alındı. İçindeki kocaman boşluğu hissetti. Üzerindeki el izleri hariç artık her şey sadece kendisine aitti. Gülümsedi. Yutkundu da. “Bir kuş kadar hafifim” dedi, “artık uçabilirim.”<br />Gözlerini açtı. Gülümsedi. Karşısındaki iki bacağı arasındaki derin vadiyi örten yeşil kumaşa dağ kondurdu bir tane. Bir tane de ırmak ve ırmağın döküldüğü deniz. İki de martı çizdi. Yutkundu yine. Gülümsedi.<br />Sedyeye kondu. “İki saat” dedi hemşire, “iki saat sonra gidebilirsiniz.” Doğumhanenin kapsını itti hasta bakıcı. “Yeniden doğdum” dedi. İçinde birçok anlam buldu bu sözü.<br /><em>“Kâğıt helva da alacağız onlara. Kâğıttan gemi. Karton bebeklere kâğıt elbiseler.”<br /></em>Gene yutkundu. İçindeki tok ses kendini boğdu kadının kanında. Yatağa uzandı. Çantasını açtı. Biletini kontrol etti. “Kâğıt” dedi, “bu bilet de kâğıt.”<br /><br />(*) P.Neruda’nın sorular isimli kitabından<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4256570913933795416?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-48950527875451730822007-07-16T05:59:00.000-07:002007-07-16T06:00:56.416-07:00ayak izlerine takılınıp düşülen<br /><br />bir kadının çamurda yansıması...<br /><br /><strong><em>takip etmek için biraz yorgun olmalı insan...</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4895052787545173082?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-64407177833046584822007-07-16T05:57:00.000-07:002007-07-16T05:58:31.407-07:00Atlamak bir yerlerden....<br />Nerede sabah olsa...<br />Bir yerlerde sonuna kadar gelemeyen cümleler mezarlığı.<br />"herkesin kendi kendini becermesi eylemi"<br />Yalnızlığın tanımını yapıyor yarım ağzıyla bir kadın elbisesi.<br />Kırmızı bir kadının gölgesinde büyüyen<br />En ufak toz tanesidir.<br />Atlamak<br />Kelimelerin tam altından.<br />Herkesin bir şahide ihtiyaç duyduğu bu diyarda.<br />Kelebeklerin tırmandığı yokuşlar artık koca bir bozkıra çıkar.<br />Ağaçların adımlarına takılan bir kaç yüz var.<br />Denize yürüyor tüm<br />Tüm bulutlar.<br />Bir kaç yüz...<br />Arınmak için Gediz’in suyunda.<br />Kırmızı bir kadının eteğinden düşüp Gediz'de beni yaratan girdap'a girer ansızın.<br />Adımlara takılan bir kaç yüz...<br />İşte güneş ellerinde…<br />Burada şimdi sabah…<br />Şimdi sonuna geliyor cümleler yığını.<br />Gediz’in suyunda arınan birkaç yüz…<br />Kırmızı, yüzümde açan sardunyaya konan bir yalı çapkınıdır.<br />BEN GEDİZ’İN BİSMİLLAHSIZ OĞLUYUM…<br />Doğ bereketimin ve hasretimin üzerine ey kanlı güneş…<br />Atlamak tanrıların tüm dağlarından…<br />İleride bir delta da sabah olmakta…<br />Kırmızı yakasında bir karanfille işte bu mezarlığın içinde…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-6440717783304658482?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-71728374316084897922007-07-16T05:52:00.000-07:002007-07-16T05:56:14.792-07:00dağınık yatak<br />gözlerin perdenin arkasında<br />bir rüzgar esse aralanacak<br />iki kitap arasına saklanmış kadınlığın<br />bacakların yok<br />gündüzünde uyuyan<br />gecesindeyse hiç uyanmayan biri var içimde<br />çiçeklerin devrimi olmuş<br />kahretsin<br />artık sevgimi hapsedemeyeceğim çiçeklere<br />hem bu hava<br />hem bu mevsim<br />yağmur yapmaz<br />“anne ben uyandım”<br />annem yok<br />dağınık yatak ertesi<br />kırmızı bir ruj gibi gözlerin camda<br />yüzün gök’e benziyor<br />dışarıda bir çift aşk yapıyor<br />uçaklar denize gömülü<br />trenler hiçbirşeylerini taşıyor insanların<br />kemanlar suskun<br />yatak dağınık<br />kafam kanıyor<br />içerden birileri çıkıyor<br />sabah onları karşılıyor<br />“sen sabah değilsin ki”<br />annem uyuyor<br />yatağı derli ve aynı zaman da toplu<br />aynı<br />saçları gibi<br />“anne uyan güneş yok”<br />çocukluğumda güneş<br />annem sütün beyazlığını almış üstüne<br />ama benim hiçbirşeylerim nerede<br />tren<br />tren gitti<br />ben hiçbirşeysiz bir şey<br />bana eski yunandaki fenerleri anlat anane<br />buranın sokak lambaları bile bozuk<br />dağınık yatak<br />annemin topuzlu ve beyaz saçları<br />yüzün gök’e benziyor<br />kahven soğumuş<br />sigaran da mı yok<br />ben sevişmeyi bilmiyorum<br />“anne uyan sevişemiyorum”<br />“anne uyan güneş kaçmış”<br />“anne uyan”<br />anne seviş de<br />anne sev işte<br />babam ekmek fırınına gidiyorum kadar uzak<br />tütsülü yalnızlıklar ve misk-i amber kokan<br />bir odada<br />keman çalıyor yaşlı bir kız<br />yaşlılığı o delikanlıdan<br />“anne herkes devrimde biz niye evdeyiz”<br />parklar mitralyöz gibi yalnızlık ve bencillik<br />öğretiyor çocuklara<br />o demir çubuklar evlerimiz değil ki<br />kumlar<br />onlar çok uzaktalar yıldızın kırıntıları<br />dağınık yatak<br />uyanmamış bir ben –hiçbirşeysiz-<br />“şey tren kaçta”<br />“isadan da önce ha iyi yetiştik”<br />ben senin hiçbirşeyinim<br />“anne ben gidiyorum”<br />Babam da trende Lorca’nın yanında isanın<br />ötesinde<br />bir kadın tamamı ile Nietche’yi okuyor onun<br />gözlerinde<br />Marx sakalına takılan yün tanelerini<br />temizliyor<br />Babam Lorca ve Zola iskambil oynuyor<br />oyunun jokeri ben oluyorum<br />bir onun elinden bir Babam’ın eline<br />tren düzgün bir o kadar uçsuz<br />“anne ben gittim”<br />güneş burada<br />beyaz annem<br />ve<br />gök sen<br />güle güle gittim<br />ben senin hiçbir şeyinim<br />ya sen<br />benimle gelmiyor musun?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-7172837431608489792?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-40794215631009887282007-07-15T14:15:00.000-07:002007-07-15T14:16:14.730-07:00Yanıyor içimizin kaldırım taşları<br />Ritmik es<br /> <br />Kolu kopuk oyuncak bebek<br />Kaybı bir günlüğe denk düşen ılık ışık<br /> <br />Bilinmez<br />Birleşmeden nasıl sağılır tutku dudaklardan<br /> <br />Dudakların bükümüne bir kırmızı nergis<br /> <br />Bekleyen<br />-gibi sabır<br />-gibi sessizlik<br /> <br />Dudağın titremesi<br />Bardağın suya doyduğu an<br /> <br />Aynada traşsız yüzüm<br /> <br />Ritmik es<br /> <br />Saçları yoluk oyuncak bebek<br /> <br />Ellerim<br /> <br />Dokunmayı öğrenmeli ses<br />Sonra yanılgıyı<br /> <br />Yumruklu bir sarılma<br />Veda senfonisinin provası<br /> <br />Kaçacak yer yoksa<br />Yerle yeksan bir düş aynadaki yüzüm<br /> <br />Ritmik es<br /> <br />Gözleri iğdiş edilmiş oyuncak bebek<br /> <br />Dudakların bükümünde bir kabus<br /> <br />Söylenmeli söz<br />Çalmıyorsa istencin yabanıl atını<br /> <br />Korlara bulanan bir acıdır içimde hissettiğim<br /> <br />Sigaranın kül tablasında sönüşü<br />-gibi derin nefes<br />-gibi hırıltı<br />Uyurken okunmalı tarih kulaklara<br />Belki diye<br /> <br />Yatakta solgun bir nergis gibiyse beden<br />Yüzümde bir çözülme<br /> <br />Ritmik es<br /> <br />Sakallı oyuncak bebek<br /> <br />Aynada parlayan yüzüm<br /> <br />Bayram arifesi acıları çınlıyorsa parmak uçlarında<br />Yazılmalı tarih uykunun köşesine<br />Fısıldamalı sözler kapalı bilincin kapısında<br />Belki diye<br /> <br />Bir sabah<br />-gibi bir savaş<br />-gibi Cesedin soğuk gölgesinde uyanmak<br /> <br />Sabah eksik ve yaralı<br />Yüzümün gölgesi sarı<br /> <br />Ritmik es<br /> <br />Ağlayan oyuncak bir bebek<br />-gibi sesli<br /> <br />Titremiyorsa sözcükler dokunmalı tenler<br />-gibi yalan<br />Yalan yaşamın düş kırıklığı<br /> <br />Unutulmamalı gece ve ses<br />Kırılmadan içeride en büyük<br />-gibi büyük betimleme<br /> <br />Bugünün düne yakınlığı kadar ezbere<br /> <br />Ritmik es<br /> <br />Son söz niyetine bir duadır yazmak<br /> <br />“her şairin infazı kalem tutmasıyla”<br /> <br />Söz biter<br />Çığlık kalır<br /> <br />Sakın ıslık çalma<br /> <br />-ki bu kentin tüm kadınları ellerinizde tenimin her damlası<br /> <br />Tenim tinine armağan olsun<br /> <br />Kırılan bir ayna<br />-gibi yüzüm<br /> <br />Yakılan bir bebek<br />-gibi oyuncak<br /> <br />Yazılan bir şiir<br />-gibi bu yalan<br /> <br /> <br />İzmir ‘07<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-4079421563100988728?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-11557470745066268212007-07-15T14:10:00.000-07:002007-07-15T14:11:01.287-07:00uzatmanın lafı<br />anlamsız...<br /><br />yokum...<br />zaten yoktum da...<br /><br />biraz uzağım sanki BU günlerde...<br />biraz yalnız ve sıkılgan.<br /><br />kelimelerim ceplerimde bir yerdeydiler ama bulamıyorum onları...<br /><br />BU dehliz çok karanlık...<br />önüm arkam sağım SOLum söbe ama ben ebe değilim ki...<br /><br />kırıldıkça parçalanan ve ufalanan bir bedenim olmaya başladı. BU ne zaman başladı ben de bilemiyorum. yağmurdan önce mi yoksa ışığı yitirişimden sonra mı.<br />annemi belki de ilk kez dinlemeliydim. çıkmamalıydım dışarı. görmemeliydim.<br /><br />BU dünyada bir yerlerde ufalanan kum tanesi olmak canımı sıkıyor. gittikçe küçülmek. zayıflamak.<br /><br />galiba bir kütüphanede yaşlanan kitabım ŞİMDİ<br />ve içimde bir güve sürekli beni azaltmakta...<br /><br />zayıflıyorum... kilomu kaybediyorum... küçülüyorum...<br />BİLİRkişi, -ki doktor diyorlar adına- durumun iyi olmadığını söylüyor...<br /><br />ki geriye sadece son sözü yazmak kalıyor...<br /><br />.........<br />kalın sağlıcakla...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-1155747074506626821?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-51881456060426262722007-07-13T15:22:00.000-07:002007-07-13T15:24:54.644-07:00<em><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:100%;">“Sus…<br /><br />Birkaç cümle ve feda edebiyatından sonra…<br /><br />Beni anlamıyorsunuz!<br /><br />Çarpılan kapılar, terk edilen mekanlar…<br /><br />Sus…”</span><br /></span></em><br />Peki neden susmalıyız? Birisi bana bu emir cümlesini mantıklı bir düzlemde açıklarsa, kendimi Bayraklı’daki asma köprüden İzmir Körfezi’ne atacağım. Önce emret sonra da beni anlayın.<br />Evet insancıklar sizi çok iyi anlıyorum. Her birinizi anlıyorum. Buna inanın. Gerçekten anlıyorum. Yalnızlığınızı, hiçliğinizi, tahakküm alanlarınızı, var olamayışınızın varoluşsal kaygılarını. Her birini tek tek alıyorum.<br /><br /><em>“insan yaşadığı yere benzer”</em> *<br /><br />Her biriniz içinde yaşadığınız bu bok çukurunda birbirinize benziyorsunuz. Yüzleriniz aynı. Öfkeleriniz, kaygılarınız ve korkularınız bile…<br />“hepimiz bir bok çukurunun içinde yaşıyoruz fakat bazılarımız hala yıldızlara bakıyor.”**<br /><br /><br />Siz öyle istersiniz o öyle olur. Ol dersiniz olur. Tanrıdan korktuğunuz için onun gibi yaşamaya çalışırsınız insanların hayal dünyalarınla. Yoksunluğunuzun bütün faturalarını sizden daha güçsüz gördüğünüz insanları korkutarak onlara çıkarırsınız. Çünkü onlar zaten doğdukları andan itibaren korkutulmuşlardır. Evvela yukarıdakinden. Sonra evde anadan ve özellikle babadan. Sonra okulda müdürden ve öğretmenden. Sonra polisten. Patrondan, devletten, cesetten, kısacası her şeyden…<br />Onların korkularıyla besleniyorsunuz. Size neden demek dünyanın en büyük günahı. Zaten anlaşılmaz bir şeyler yapıyorsanız bunu kutsayın demişler. Çünkü kutsal olanlara neden diye sorulmaz.<br /><em>“ezen ezdiği için insandışılaşmıştır. Ezilen de kurtuluşu ezen olma yolunda ararsa insandışılaşır.”***</em><br /><br />Tanrıdan korkup yeni tanrılara sığınan tüm insanların tanrısı olmaya adaysınız. Küçücük sıkışmış dünyalarınızda yaşamaya mahkumsunuz. Siz ve sizlerin müritleri…<br /><br />Acılarınız kadar kutsalı da yoktur. Her zaman için siz haklısınızdır ve siz biliyorsunuzdur. Her zaman için en iyi olanı siz düşünürsünüz.<br /><br />Peki neden bu “<em>nedenden</em>” korku?<br /><br />Basit denklemin çözümü içeride. Kendi içinde. “<em>Korku</em>”… Tek kelime, korkmamak için korkut… Çünkü korkulan şey güçlüdür. Öyle değil midir?<br /><br />Sizi anladığımı bir daha söylememe gerek var mı?<br /><br />Hadi ilk cümlelere geri dönelim.<br />Sus…<br /><br />İLK EMİR: OKU<br />Ne kadar da benziyor değil mi?<br /><br />Birkaç cümle ve feda edebiyatından sonra…<br /><br />“<em>O sizin için kendini feda etti ve tanrı katına yükseldi</em>.”<br /><br />Beni anlamıyorsunuz!<br /><br />Evet çünkü siz kutsal olansınız. Dokunulmaz olansınız. Aslında anlıyoruz. Anladığımızı sanıp size tapmıyor muyuz, özgürlüğümüzü size vermiyor muyuz, körü körüne size inanmıyor muyuz?<br /><br />Neden şimdi sizi anlamayalım ki?<br /><br /><em>“Neden?”</em><br /><br />Çarpılan kapılar, terk edilen mekanlar…<br /><br />Sizi cehennem kapılarında bırakıyorum. Artık benden değilsiniz. Ötekisiniz. Ötekiyseniz yanmayı hak ettiniz.<br />(haklar verilmez alınır.)<br /><br />Sus…<br /><br /><br />Korkularınızdan ve kilitli mabetlerinizden yoksun kaldığınızda acaba yoksunluğunuzu ve insansızlığınızı hangi kılıfa saracaksınız? Ben asıl bunu merak ediyorum ama nasıl olsa hep biz sizi anladığımızı sanacağız “neden” dediğimizde ise lanetlenip sizi anlamamakla suçlanacağız. Yani her zaman kendi tanrılıklarınız için bir öteki yaratacaksınız bizler istemesek de.<br /><br /><em>“Bir tanrı en çok kendine inanmayanlara muhtaçtır. Onlar olmasa kendini tarif bile edemez. İşte bu yüzden aklı başında her tanrı önce kendine inanmayanları yaratır. İşte bu yüzden yeryüzünde bu kadar çok din ve her dinin bu kadar çok kafiri vardır</em>…”****<br /><br /><br />Sus…<br /><br />Neden sus?<br /><br />Çünkü “<em>neden</em>” deyişlerimizi duymamak için sus.<br /><br />Sus…<br /><br />Çünkü…<br /><br />Konuşursan lanetlenirsin, okuldan atılırsın, işten kovulursun, cehenneme gönderilirsin, evden kovulursun. Bu <em>“neden</em>” ve sonuçları uzar gider.<br /><br />Sahi size de tanıdık geliyor değil mi?<br />İLK EMİR : SUS<br /><br /><br /><br /><br /><br />* Edip Cansever<br /><br />** Oscar Wilde<br /><br />*** Paolo Freire<br /><br />**** Emre Yılmaz<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;"><strong>02/06/2006 Buca – İzmir</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-5188145606042626272?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-2694495057968436352007-07-13T15:15:00.000-07:002007-07-13T15:27:26.709-07:00<strong><em><span style="font-size:100%;">(SENFONİK SANDALYE SUSKUNLUĞU)<br /></span></em></strong><br />Nefes almakta zorlanıyorum. Söylemek isteyip de söyleyemediğim kelimeler zorlaştırıyor nefesimi.<br /><br />Kırık bir testi. Kanayan bir başta belli belirsiz birçok imge. Sakatlandığı anda hastaneye nakli vacip olan bir isyan. -kafadan sakat-<br /><br />Askı bir eylemin izlerini taşır göğüslerinden süzülen iki damla terle beraber. Kırık bir darağacı gölgesi. Terleyemeyen bir beden var.<br />Askı ve asmak… İşte bu kadar.<br /><br />Çakmaklara dolmayan bir umudun ertesi. Çantam vardı bilirim. Nice çocuk kitabı girmiştir de içine hiç bu kadar ağırlaşmamıştır. Bir ağrı var. Şuramda. Göremeyeceğiniz yerlerde. İşte bundandır kovalandıkça düşen ve düştüğü anda kırılan düşlerimin olması. Hiç bir vakit kapanıp kaçmamıştır çantam benden önce.<br /><br />Otobüs durakları… Yavru kediler vardı o gün durakta. Ölmek pek de yabancı olmadığım harfler yığını. Kendimi bir durağa adadığımda görün beni. İşte o zaman ne çanta ne askı ne de kırık bir testi.<br /><br />Bir otobüs camından uyanıp baktım dışarı. İşte oradaydı. Atlantis..<br />"baba ben büyüyünce kral olacağım" -kafadan sakat-<br />Elde can bulan saksı anı... Müstakil evlerde yaşayan apartman topukların kaderidir intihar.<br />Düşmeler bilmemekten değil anlamamaktandır yüksekliği. Çocukken kumuna atladığı hep o ikinci kattır onun için hayat. İşte bundan yoktur kelimelerinin birinde yükseklik. O hep düştüğünde acıyacak kıçını düşünür. Onun için acı yalnız odur.<br /><br />Hızlı bir ölüm olabilir ancak yükseklik ya da yer çekiminin kanıtı. Yalnız olmadığımı bilmek işime gelir de ondan. Yer çekimini bilmem bile yalnız olmadığımın kanıtıdır.<br /><br />Yalnız değilim.<br /><br />Nefes almakta zorlanıyorum. İçimi kanatıyor kanatlı birçok hayvan gölgesi. Koca bir çemberin kısa bir noktasındayım, o kadar ve ezilsem de bir ayakaltında yalnız olmadığımı bilirim. Bilirim de ondan ölmek isterim çoğu kez. Adımlarıma adları sıkıştırdığımdan beri nicedir yollarına çıkarım gecenin. Koynuna almaz. “öl de gel” der içinden ama ben bilirim. Bilirim de ondan ölmek isterim çoğu kez.<br /><br />Yalnız değilim.<br /><br />Askı ve asmak… işte bu kadar.<br /><br />Çantanın askıdan alınma zamanı… dar sokakların ağaçları da dar. Bir o kadar da geçilmez.<br /><br />Otobüs durakları… Camlarında bir kağıt. Çocukluğun kaybedildiği bir gün… Yıkım ekipleri. Taşlar. Otobüs gürültüleri. Küflü kitaplar. Atlasların camlarından bakıp da bıyık büken bir tarih kahramanı…<br /><br />Yalnız değilim. Nefes almakta zorlanıyorum. Dilimde biriken onca küfrü gecenin ağzına boşaltıyorum ansızın. Gece, dar sokak ve yıkımdan arta kalan kum yığını.<br /><br />“baba ben büyüyünce kiremit olacağım” –kafadan sakat-<br /><br />Bitti. Her şey gibi söz de…<br /><br />Yalnız değilim. Yalnız değilsiniz. Dar sokaklarda, ikinci katlarda bir otobüs camına hasret tutsaklıktır yaşamak.<br /><br />Askı ve asmak… İşte bu kadar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-269449505796843635?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-24687118087659607202007-07-13T09:07:00.000-07:002007-07-13T09:10:32.256-07:00<span style="font-size:78%;"><em>Bir sayfada iki heceli bir sözcük.<br />Onun kadar kısa işte. Oluşumum bir<br />satır süresi, yok oluşum bir kelime…</em><br /></span><br />I.<br /><br />Akşamdan sonra.Yarı çıplak bir kadın tablosu… Adam girer. Kadına bakmaz. Kadın bacaklarını aralar. Adam mutfağa gider. Kadın bacaklarını daha aralar. Adam mutfaktan gelir. Televizyonu açar. Kadın bacaklarını daha da aralar. Adam kalkar. Kenti ikiye ayıran nehir gibi açar fermuarını. Dikiş makinesinin pedalına iki kere iki basış sesi, veda senfonisi… Koca sayfada bir satırın okunması kadar uzun süreli…Trafik lambaları gibi kapatır fermuarını. Adam yatağa doğru ilerler. Kadın bir kepenk gibi kapatır araladığı her şeyi.<br /><br />II.<br /><br />“Perde” yazmayı çok isterdim ama değil. Hiç değil. “Stop” olabilir ancak şimdiye yakışan tek söz.<br /><br />III.<br /><br />Sabahtan önce.Yüksek tabanlı bir öfke… Adam yatakta sağa döner. Yüzü elbise dolabının aynasındaki çatlakta renk bulur. Kırılan bir tabak sesi… Mavi renkli balık tabak… Çocuk girer. Yatak odası çok daralır. Kararır. Vazonun taşla buluşması. Yerçekiminin do diyez sesi… Adam yatakta sola döner. Kadın kapanmıştır. Çocuk çoraplarının çıkarır çıkardıktan sonra terliğini.<br /><br />IV.<br /><br />Bugün.Yirmiki’nciyılında dikişi makinesinin son çalışmasının. Kırılan bir vazo… Madeni bir gürültüdür paradan yapılma lego. Elinde kalan son iskambil kâğıdı… Süzülen bir martı… Çalmayan telefonlar, yürümeyen arabalar, otoparka mahkûm bir kadın, yüksek topuklu apartman merdivenleri, o merdivenlerin kara boşlukları, sesin yankılanışı, otamatın çırpınışı, zilin susuşu…<br /><br />V.<br /><br />Her gün.Merdivenleri dardır apartmanların. Her tabut yakar dörtlülerini. Kapatır trafiğe yolların hepsini. Geçilmez çelik kapıların kasalarından öteye. Bol kilitli bir tabuttur, gibidir daireler. Sonu yoktur. Her şeyin. Olmaması da düşünülemez. Adamlar gelir hep. Kadınlar kapatır. Çocuklar kırılır.Hiçbir zaman hiçbir tabut yoktur ki bir yılgınlığa sığabilsin.<br /><br />VI.<br /><br />Perde yazmalıydım burada ama şimdi yazmaktansa küfretme zamanıdır.<br /><br />VII.<br /><br />Leş kargalarına.Sağa sola dönenlere, kapatıp açanlara, bir kez çalışıp sesi kesilene, her mevsim bir kere yağana, günde bir kez uçana, kırılana, kırana, açılana, açana her şeye her bir şeye her birine. Aynadaki kırıkta kalan son cam parçası sırrını yitirene kadar çıkamayacaksın ömrümden. Burada sizi ve size ait olan her şeyi yitirip tüketip sizi dışkılarım gibi kusacağım. Sizi yitireceğim. Sizi faili en başata birincitekil olan bir acıyla kavuracağım. Yo korkmayın. Bana yaptıklarınız gibi değil. Ben de bilmiyorum. Ama zaten içimde bir yerlerde kaybolmak sizin dayanabileceğiniz gibi değil.<br /><br />VIII.<br /><br />Şimdi.İçimde ufalanan zaman taneleri gibi… Kum tanesi gibi yer çekimine ve zamana dayanamayan. Eksiltiyorum. Bensiz var oluşunuz yok bunu biliyorum. İçimde eksiltiyorum her şeyi. Tutunmayın. Korkmayın beraber düşüyoruz zaten.Son sözümdür. Ceninlerin ellerinden öperim.<br /><br />IX.<br /><br />Perde.<br /><br /><span style="font-size:78%;"><em>İzmir / 2 Ağustos 2006</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-2468711808765960720?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3655237828660858668.post-51334598768099483162007-07-13T08:54:00.000-07:002007-07-13T08:57:15.890-07:00<div align="left"><span style="font-size:78%;"><em> Girdaplarında boğulunan ve tapılan bir dünyaya…</em><br /></span><br />Sizi eski bir düşümden anımsıyorum<br /><br />Düşler görürdüm. Azca mekân, azca zaman çokça varlık duygusuyla düşler. Geçmişteydi. Çokça bir zaman duygusundan önce. Düşlerimi geçmiş ile şimdiki zaman yıprattı. Rüzgârda kırılmış yapraklar gibi.<br />Geçmiş ile şimdiki arasındaki zaman, uykumla uyanıklığım arasına da giriyor. Her sabah yazısız bir tarihin içinden geçiyorum. Uyanmaya yoruluyorum. Bir yerlerde peydah olan bir görüntüyü – bir ayağın suya değişini; bir sandalın devrilişini – uyanmaya başladım anda yitiriyorum. Bilemiyorum onu. Kanıksayamıyorum. Uyanma hızıyla unutuyorum. Hayalli, sisli ancak geçmiş diyerek yakınından geçebileceğim bir uzaklığa, bir derinliğe, bir başkalığa yitiriyorum onu.<br />Onu, gidişini ve gidişinin izini başka bir yerde, başka bir zamanda, bir şimdi de, karşımda buluveriyorum. Aniden ve gitmiş, unutulmuş haliyle.<br /><br />Sizi eski bir gülümsememden anımsıyorum.<br /><br />Dünyanın güzel olduğuna inandığım zamanlardan. Düş kırıklığının böyle savurmadığı, aşk ve serüven öyküleriyle dünyayı anladığım zamanlardan. Böyle geçmişli, düşlü, buğulu, çokça varlık duygulu bir boyutta görmüş olmalıyım her şeyi.<br />Yola çıkmadan önce geriye bakıp da gözlerime son kez yazdığım; bütün masalların unutulmuş hallerini, izleri, sanrıları, size özgü acıları, hüzünleri, masalsı da olsa kan akıtan gerçekleri nasıl tanıdık bulabilirdim?<br />Unuttuklarımızın, unuttuklarınızın, unutamadıklarımızın gürleyen sularını, masalımın uçurumlarını, çağlayanları…<br />Sizi içimde yitirdiğim çok eski bir benin düşlerinden anımsıyorum.<br /><br />Bu son bahar halimle bir zamanlar dallarda oynaşan yaprakların asfaltta çürümeye başladığı halimle… Bu mevsimlerin içinde bir de bahar bu dallarda bir de kuşlar olduğunu artık anımsamıyorum. Gözlerimi ilk gördüğümde patladı ışıklar.<br /><br />Şimdi yoksunuz. Yokluğunuz bir masalın bitişi kadar doyumsuz, sıcak. Gidişimi izledim sonuna dek, dar ufkumun ucuna dek… Gitmiş olmanın dönemecinde durdum, kendime serin bir gölge bulup kuruldum.<br /><br />Kendi kuyruğunun peşine düşmüş bir tilki gibi dönerken zaman, çıplaklığınızı kabullendim kristal şatonuzu…<br /><br />Yok olduğumu.<br /><br />Yok anlatamayacağım. Dokunun bana darağacı ellerinizle…<br /><br />Biliyorum. Ne kadar anlatmaya çalışsam da kurtaramadım kendimi sözcüklere esaretten. Ne kadar cömert davrandıysam da bir anımı bile yazamadım.<br /><br />Bazı dünyaları başka insanlar yaratır. Her şey ayrıntıdır orada; her ayrıntı anlamlı ve her cümle – cümle dünyayı, var olmuş ve olacak halleriyle – zaman, zerre, bütünlük, alışkanlık, yansıma halleriyle cümle âlemi anlatmak ister. Beceremez.<br /><br />Sözün bittiği yerde zaman vardır…<br /><br /><em><span style="font-size:78%;">İzmir / 21 Nisan 2006</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3655237828660858668-5133459876809948316?l=avamgardist.blogspot.com' alt='' /></div>A.poenoreply@blogger.com1